در سال‌های اخیر و در هیاهوی سیاست‌های توسعه، مسئولان بخش‌ها و ادارات مختلف دولتی در ایران، شهروندان دارای استطاعت مالی و یا دارای ایده‌های تازه را به انحا مختلف تشویق کرده‌اند تا طرح های توسعه‌ای خود را با کمک نهادهای دولتی و مشارکت بانکی اجرا کنند.

فاطمه نهیبی یکی از این شهروندان در شهرستان کاشان است که با تشویق سازمان گردشگری و میراث فرهنگی در سال ۱۳۹۳ ساخت پروژه گردشگری میلاد کاشان را با دریافت کلیه مجوزها و پرداخت همه هزینه‌‌های دولتی شروع می‌کند. بنا بر توافقات مابین خانم نهیبی و سلزمان میراث فرهنگی، این سازمان متعهد می‌شود پس از این‌که پیشرفت فیزیکی پروژه به حد قابل قبولی برسد تسهیلات بانکی برای اتمام پروژه پرداخت شود.

خانم نهیبی در زمان مقرر با صرف هزینه معادل ۳ میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان، با ساختمان سازی بیش از ۶۰ درصد از پروژه را به انجام می‌رساند و برای دریافت تسهیلات بانکی برای تکمیل پروژه به سازمان میراث فرهنگی مراجعه می‌کند. در نهایت پس از نزدیک به ۲ سال دوندگی، مراحل اداری تمام شده و پرداخت وام مورد توافق برای تکمیل پروژه از سوی میراث فرهنگی تائید شده و خانم نهیبی برای دریافت وام از صندوق توسعه ملی به بانک رفاه کارگران معرفی می‌شود.

بانک رفاه کارگران ضمن موافقت با پرداخت وام، پرداخت آن را منوط به تودیع ۳.۵ میلیارد تومان وثیقه ملکی می‌کنند. خانم نهیبی املاکی را که ارزش آن‌ها از سوی کارشناس رسمی دادگستری ۲.۵ میلیارد برآورد و تائید می‌شود به بانک معرفی می‌کند. لازم به ذکر است که برابر با توافقات اولیه قرار بوده که خود پروژه به عنوان وثیقه وام از سوی بانک ارزیابی و پذیرفته شود. با ملک مستقل معرفی شده از سوی خانم نهیبی، ایشان درخواست می‌کنند که برای تامین باقیمانده وثیقه مورد نظر بانک، برابر با توافق، اولیه ملک پروژه به عنوان وثیقه پذیرفته شود اما بانک بدون هیچ توجیهی این توافق را رد کرده و درخواست می‌کند املاکی دیگر به ارزش ۱ میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان به بانک معرفی شود تا امکان پرداخت وام فراهم شود.

با خودداری بانک رفاه کارگران از پرداخت وام و عدم توان خانم نهیبی برای تامین وثیقه تکمیلی و ارائه ملک جدید به بانک رفاه کارگران، اکنون نزدیک به ۲ سال است که این پروژه گردشگری نیمه کاره رها شده است و خانم نهیبی بدون دریافت وام قادر به تکمیل آن نیست و عملا سرمایه و دارایی او به دلیل عدم همکاری مسئولین ذیربط به هدر رفته است.
فاطمه نهیبی می گوید: «تمام سرمایه زندگی خود را صرف این طرح کردم ولی اکنون برای دریافت وام ۱ میلیارد و ۸۰۰ میلیونی بانک رفاه کارگران از من ۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون وثیقه طلب می‌کند که اگر در توان این جانب بود اصلا نیازی به وام نداشتم با سرمایه خودم پروژه را تکمیل می‌کردم . اینجانب تمام زندگی خودم را خرج مجموعه گردشگری کرده‌ام که نیمه کاره مانده و هیچکدام از مسئول نیز کمکی جهت حل مشکل نمی‌کنند و بانک نیز به هیچ وجه حاضر نیست مساعدتی به من بکند . زندگی من نابود شده است نه سرمایه برای تکمیل دارم نه کسی را برای حمایت و احقاق حق . آیا مسئولی هست که پیام من را بشنود؟»







نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)