اکنون دیگر در همه منابر مجازی و مساجد و ائمه جمعه و بیت خامنه ای یک ورد مشترک گرفته می شود و آن اینستکه اگر مردم بر علیه نظام ظالم و خونریز فعلی قیام کنند ، ایران به مانند سوریه ، دچار جنگ داخلی و کشتار و ویرانی کشور خواهد شد .

مدعیان اصلی این تهدید اصلاح طلبان هستند که فقط به مردم را از سوریایی شدن می ترسانند اما به حکومت نمی گویند که بی مسئولیتی حکومت در تامین اولیه ترین نیاز های شهروندان خود فراهم کننده اصلی زمینه شورشهای کور توده ای است ، اما چرا اینان به این واقعیت مسلم توجه نمی کنند ؟ بسیار واضح است وآن اینکه بی حقوقی کارگر ، نابود شدن تولید ، بیکاری ، عقب افتادن حقوق کارگران ، به حراج گذاشته شدن کارخا نه ها بعد از خصوصی سازی ها از سوی مالکین جدید که فقط اصولگرابان نیستند و آقازاده ها نیز جزء این مالکین جدید اموال بغارت رفته ملت هستند . بنابر این در تمامی هشدارهای اصلاح طلبان و در پیام اخیر تاجزاده هیچ هشداری به نظام داده نمی شود که خصوصی سازی به این شکل ، سلب مالکیت از اموال مردم ، سپردن خدمات اساسی و رفاهی بدست بخش خصوصی که هیچ کنترلی بر آن نیست ، عقب نشینی دولت از به عهده گیری مسئولیت در امور درمانی و رفاهی و تامین اجتماعی ، اینها سهم اساسی در ایجاد نارضایتی و سپردن کنترل حرکات سیاسی بدست شورشهای کور و بوجود آمدن سرکوب و نتیجتا جنگ داخلی ومصیبت و شاید هم دخالت خارجی است . تاجزاده و امثالهم حداکثر نصیحتی که به » خامنه ای » و هسته غیر انتخابی نظام می کنند ، باز شدن فضای گفتگو و کم شدن کنترل بر انتخابات و …. یعنی همان چیزهایی است که خود برای شراکت بیشتر در قدرت به ان نیاز دارند . اما چرا در باره سیاستهای بی نوا سازی و فقیر سازی و نابودی تولید ، نظام را نصیحت نمی کنند ، چرا «کرباسچی » در مصاحبه امروزخود با رادیو بی بی سی فارسی از چابک کردن دولت که به معنای خصوصی سازی های بازهم گسترده ترو بی حقوقی بازهم وحشیانه تر کارگران است حرف می زند ؟ به یک دلیل روشن و آن هم اینکه خود اقایان اصلاح طلب و مشاوران اقتصادی اشان مشوق خصوصی سازی و فروختن اموال دولتی به وابستگان حکومت هستند . بخشهایی از خود اصلاح طلبان ، صاحبان آنطور که » سیده فاطمه صفدر حسینی » گفت صرافی ها و شرکتهای مقاطعه کاری وواردات و صادرات هستند ، سود خود اصلاح طلبان هم در سیاستهای خانمان بر باد ده اقتصادی روحانی و نوبخت است . هر دوجناح اصولگرا و اصلاح طلب در این مورد بر سر خان غارت نشسته اند و اینست آن نیاز » خامنه ای » به اصلاح طلبان و مشاوران اقتصادی آن است که خود اصولگرایان دارای شخصیتهای سیاسی و تیم اقتصادی لازم برای حل مشکلات مبتلا به نظام نیستند .

اما اصلاح طلبان در مقابل به مردمی که خواهان حقوق ماهانه و اموال و پس انداز به غارت رفته اشان هستند ، به آن مردی که دخترانش به فحشا رفته اند ، به مادری که فرزندانش در زندان زیر شکنجه کشته شده اند و به آنها گفته شده که بگویید خودکشی کرده ، به کارگری که ماههاست حقوق نگرفته وفرزندانش رنگ میوه و گوشت که جای خود دارد رنگ آسایش ندیده اند به کودکان کار که بدترین دوران زندگی خود می گذرانند می گویند : از سوریه ای شدن بترسید ، آنکس که از سوریه ای شدن باید بترسد شما هستید که کشوری را که در چند سال اخیر میلیاردها دلار سرمایه از آن به کانادا و استرالیا و امارات خارج کرده اید از دست می دهید ، شما باید از سوریه ای شدن بترسید که بعد از ایران در هیچ کجای این جهان پهناور چنین امکاناتی نخواهید داشت ، مردم گرسنه و فاقد اولیه ترین امکانات در از دست دادن سرزمین و نطامی که آنانرا در تند باد بحرانهای اقتصادی و سیاسی رها کرده ، متاسفانه تردیدی بخود راه نخواهند داد . سنگ را بسته و سگ را رها کرده اید ، از گرسنه می خواهید اعتراض نکند اما به غارتگر نمی گویید که غارت نکند ، انباشت نکند ، ظلم نکند ، شکم گرسنه ایمان ندارد ، این شورشها بازهم تکرار خواهد شد و در تند پیچی کنترل اوضاع از دست رژیم خارج خواهد شد . وقتی شورش شروع شود اگر نیروی رهبری کننده ای وجود داشته باشد به انقلاب و اگر این نیرو وجود نداشته باشد به جنگ داخلی منجر خواهد شد ، مگر در 22 بهمن کسی امر به حمله به پادگانها دا د ، مگر کسی گفت کلانتری ها را بگیرید ، ظلم و سرکوب که از حد بگذرد هیچ کس جلودار شورش مردم نخواهد بود .

اصلاح طلبان اگر از سوریه ای شدن ایران می ترسند و در این ادعا صادق هستند باید به تابوی » نظام جمهوری اسلامی » بدون » خامنه ای » تن بدهند و اقشار و مردم طرفدار خود را به خیابان بیاورند ، با پیدا شدن مردم در جمعیتهای میلیونی و شروع اعتصابات ، زمینه جنگ داخلی از میان می رود و حاکمیت تن به تغییرات اساسی در حد از دست دان تمام امتیازهای ظالمانه خود خواهد داد .. کلید راه حل جلوگیری از سوریایی شدن ایران در حال حاضر در دستان اصلاح طلبان است که اگر حرکت نکنندو به » خامنه ای » امید داشته باشند نه تنها حکومت و امکانات بی پایان آنرا از دست می دهند ، نه تنها برای همیشه از صحنه سیاسی کشور حذف خواهند شد که حتی ممکنست در شورشهای کوری که در راه است جایگاه سیاسی – اجتماعی خود را را نیز از دست بدهند .