به بهانه ی واکسیناسیون سراسری سیاسی دانشگاهها در روز دانشجو
محمد کاظم عطاری, پزشک و محقق پزشکی اجتماعی

دوقرن بعد از کشف واکسن توسط ادوارد جنر انگلیسی, کسی فکر نمی کرد که عده ای به فکر کاربرد آن در علوم سیاسی وکشورداری باشند. آزمایش واکسیناسیون سیاسی اولین بار در ایران پس از انتخابات سال 88 برای اتفاقات داغ و جنجال برانگیز کشور شروع شد و در شانزدهم آذر امسال، با اجرای واکسیناسیون سراسری دانشگاهها شاهد موفقیت این واکسن در ناباروری و ناکام گذاشتن و انحراف تحرکات دانشجویی بودیم.
در علم پزشکی پیشگیری, هدف از انجام واکسیناسیون ایجاد مصونیت فرد در مقابل بروز واکنشهای ناخواسته و یا عوامل مشکل زاست. امروزه واکسیناسیون کاربردهای زیادی در علم پزشکی پیدا کرده که بطور خلاصه می توان به سه گروه عمده از آنها اشاره کرد:
– واکسیناسیون برای ایجاد مصونیت و از بین بردن عامل مشکل زا در بدو ورود به بدن
– واکسیناسیون برای حساسیت زدایی به مواد و عوامل حساسیت زا
– واکسیناسیون برای عقیم سازی و جلوگیری از باروری
در جریان واکسیناسیون, عامل مشکل زا بصورت ضعیف شده و یا غیرفعال اما با همان ظاهر و هیبت و شکل و شمایل یک عامل مشکل زای واقعی, با برنامه ریزی قبلی به بدن فرد تزریق می گردد و بدنبال آن مصونیت نسبت به بروز مشکل در مقابل این عامل بحران زا در بدن ایجاد می گردد.
از روشهای دیگر واکسیناسیون, حساسیت زدایی است که در این روش عوامل حساسیت زا به آرامی و به مقادیر کم بصورت مداوم وارد بدن فرد می شود وپس از مدتی حساسیت سیستم ایمنی فرد نسبت به آن از بین می رود، بطوری که در هنگام برخورد اتفاقی با عامل حساسیت زا, بدن هیچگونه واکنش ناخواسته ای از خود نشان نمی دهد.
در روش عقیم سازی, با دادن آدرس های غلط و نادرست, سیستم ایمنی فرد را به سمت از بین بردن مراکزتولید و فعال در باروری هدایت می کنند, بطوری که بدن علیه خودش وارد عمل شده و مراکز باروری فرد، بعنوان عنصر نامطلوب تلقی شده و توسط سیستم ایمنی خود فرد از بین می رود. در این روش برای خالی نبودن جای کانونهای باروری از بین رفته و برای حفظ ظاهر، به جای آن پروتزهایی که عملا هیچ کاربرد و خاصیتی ندارد را جایگزین می کنند.
یکی از روشهای نوین پزشکی در پیشگیری از تاثیر عوامل ناخواسته , اشغال گیرنده های موجود در بدن با عوامل و مولکولهای خودخواسته و بی ضرر است که باعث می شود در هنگام مواجه شدن با عوامل مشکل زای واقعی, جایی برای نشستن و نفوذ آنها باقی نماند و بدن در مقابل آنها مصون بماند.
و در نهایت اگر هیچکدام از اینها موثر نبود و عامل مشکل زا توانست تمام این موانع را پشت سربگذارد و یا عامل جدیدی که قبلا برای این سیستم تعریف نشده بود, وارد بدن گردید, بدن با تمام قوا و استفاده از تمامی ابزارهای داخلی و یا به کمک مواد ویا داروهایی که از خارج به آن می رسد, آنها را قلع و قمع کرده و پاکسازی می نماید.


واکسیناسیون سیاسی چیست؟
واکسیناسیون سیاسی را می توان به مجموعه اقدامات و برنامه ریزی های پیشگیرانه ای اطلاق نمود که حکومت های غیردموکراتیک, برای جلوگیری از بروز واکنشهای ناخواسته ی مردمی و حرکتهای اعتراضی و یا انحراف آنها از اهداف اصلی خود در جامعه و یا بخش خاصی از جامعه انجام می دهند.
وجه مشخصه ی واکسیناسیون سیاسی, همسو و همقدم شدن با جامعه ی معترض و گروههای هدف است و مانند واکسیناسیون پزشکی, در این نوع نیز هیچگاه برخورد قهری و حذف فیزیکی در کار نیست. برخورد فیزیکی و قهری فقط زمانی اتفاق می افتد که این روشها کارساز نبوده و عامل مشکل زا بتواند تمام این سدهای دفاعی را شکسته واز آنها عبور کند.
درجریان رویدادهای انتخابات سال 88, تغییرات عمده ای در متن جامعه ی سیاسی ایران اتفاق افتاد. درست در زمانی که روشهای سنتی برخورد قهری و حذف عنصرهای فعال سیاسی, کارآیی خود را از دست می دادند, گروههای کاری و هسته های تحقیقاتی علمی در مراکز تحقیقات استراتژیک بدنه ی حاکمیت ایران و بخصوص وزارت اطلاعات، با بهره گیری از امکانات وسیعی که در اختیار داشتند و با نیم نگاهی بر اصول زیربنایی واکسیناسیون پزشکی, فعالیت های متعددی را در کانونهای فعال سیاسی کشور آغاز کردند و یا فعالیتهایی که در این قالب از قبل شروع کرده بودند را شدت بخشیدند. در نتیجه ی این فعالیت ها, ما شاهد چرخش عمده ای در سیستم خبررسانی و همچنین نحوه ی برخورد با معترضین و یا عقیم نمودن حرکتهای اعتراضی در جامعه ی مدنی ایران بوده وهستیم.
اگر تا قبل از آن اعلان عمومی خبرهایی مانند اعلان خبر سرطان زا بودن پارازیت های ماهواره ای و تبعات ریزگردها وتاثیر نشت مواد رادیواکتیوبرسلامت مردم ویا اعلان خبر سه هزار میلیارد اختلاس و رانتهای آقازاده ها و جاسوسی اعضای خانواده ی مسئولان برای بیگانگان و یا خبررسانی تجمع های اعتراضی کارمندی و کارگری و درز اخبار سری در روزنامه ها و اخبار ساخت و سازها و بذل و بخشش های بی حساب, بعنوان مصداق بارز جرم های قابل پیگرد تلقی می شد و دهها شهروند به خاطر آن زندانی شدند ویا با پیگرد قانونی مواجه شدند, اکنون شاهد اعلان رسمی اخبار این اتفاقات توسط خود مسئولان و سرداران هستیم.
در پی واکسیناسیون و حساسیت زدایی سیاسی در جامعه ی ایران, اگر بعد از اعلان اولین سه هزارمیلیارد اختلاس, جامعه ی سیاسی اجتماعی ایران شاهد ماهها تشنج و اعتراضهای گوناگون در شبکه های اجتماعی و سخنرانی ها و میزگردهای گوناگون بود, اکنون با شنیدن دهها مورد از این دست و یا دیدن لیستهای بلندبالای اختلاس که توسط خود دست اندرکاران حکومتی اعلام می گردد, مردم با بی تفاوتی و تنها با دو یا سه روز پرداختن در شبکه های اجتماعی از آن براحتی می گذرند. طنزهای اجتماعی که قبلا قومیت ها و زبانهای مختلف ایرانی را نشانه گرفته بود, جای خود را به طنزهای تلخ سیاسی داده است که همراه با آنها تلخ ترین و سیاه ترین وقایع تاریخی ایران به راحتی وارد ذهنیت مخاطب گردیده و می گردد و حساسیت جامعه جهت بروز حرکتهای اجتماعی اعتراضی را به حداقل رسانده است.
اندکی پس از تشکیل قرارگاه دفاع سایبری در سال 1390, یدالله جوانی، رئیس سابق اداره سیاسی سپاه پاسداران، این نیرو را “پنجمین ارتش سایبری جهان” دانست. ارتشی که دستمزد سربازان غیر متخصص آن با تعداد کلیک و کامنت و لایک در صفحات مجازی توصیه شده محاسبه می گردد. با حضور پرتعداد سربازان ارتش سایبری ایران در فضای مجازی, قبل از آنکه یک رویداد بسیار حیاتی و مهم و تاثیرگذار در جامعه تبدیل به یک موضوع جنجال برانگیزاجتماعی گردد, با ساخت لطیفه ها؛ انیمیشن ها و کلیپ های طنز, از تیزی و تاثیرگذاری آن کاسته می شود و امکان بروز تنش و واکنش آلرژیک متعاقب آن از جامعه گرفته می شود. خبر رویدادهای وحشتناک تنها زمانی در شبکه های اجتماعی دست به دست می چرخد که دیگر تاثیر گذار و حساسیت برانگیز نیست و بعنوان تهدید یا خطرجدی مطرح نمی باشد. با صرف هزینه های هنگفت, شبکه های تلویزیونی و شبه اپوزیسیون های زیادی از قلب اروپا و پایتخت آمریکا و حتی در دانشگاهای معتبر دنیا تریبون را در دست گرفته و در عین انجام حملات کلامی صریح و روشن به حاکمیت ایران, حواسشان به جامعه ی معترض ایرانی خارج از کشور هم هست که هر زمان لازم شد برآنها بتازند و اعتبار آنها را خدشه دار کنند و عملا میزان تاثیرگذاری آنها در هدایت اعتراضات مردمی را به حداقل برسانند.
در داخل کشور نیز بر مبنای همین تئوری است که رییس دستگاه اجرایی را در هیبت و ظاهر یک معترض در جایگاه گیرنده های حساس جامعه ی سیاسی ایران می نشانند که پس از اشغال این جایگاه، صدای منتقدین و معترضین واقعی گوشی برای شنیدن نداشته باشد. اهدای مدارک اعطایی معتبر دانشگاهی به نیروهای اطلاعاتی سابق و توزیع آنها در مسند استاد دانشگاه و یا مطبوعات و روزنامه ها نیز در قالب همین روش ایمن سازی قرار می گیرد.
امسال درشانزدهم آذرماه وهم زمان با روز دانشجو، سالروز خشم دانشجویان از اتفاقات سالهای قبل و سالروز کشته شدن هم کلاسی هایشان، ما شاهد اوج تاثیرگذاری و موفقیت آمیز بودن انجام واکسیناسیون سیاسی سراسری دانشگاههای ایران در عقیم کردن حرکتهای سیاسی دانشجویان بودیم. حرکتهای اعتراضی دانشجویان از روزهای قبل در بیشتر دانشگاهای کشور در اعتراض به وضعیت نامطلوب علمی و سیاسی و امنیتی شروع شده بود. با انجام این واکسیناسیون در روز شانزدهم آذرماه این حرکتها بطور کلی فروکش کرد و اکثریت قریب به اتفاق دانشجویان با لبی خندان و با رضایت کامل به خوابگاهها و یا خانه های خود بازگشتند. در این روز سقف مطالبات آنها از درخواست آزادی رهبران در حصرخود به گذاشتن یک ماکت مقوایی کاملا سفید در روی صحنه تنزل یافته بود. بسیاری از آنها یک روز پرکار را پشت سر گذاشته بودند. شرکت در برنامه ی رقص بندری همراه با موزیک زنده در کنار هم کلاسی هایی که برخی روسری هایشان هم از سرشان افتاده بود و کسی معترضشان نبود و توسط بسیج دانشجویی ترتیب داده شده بود. شرکت در مسابقه ی طناب کشی که جوایز ارزنده ای هم به همراه داشت و این هم توسط بسیج دانشجویی طراحی شده بود. جشن دخترانه و جشن پسرانه, جشنواره ی تست رایگان ایدزبرای دانشجویان دختر و پسر, مسابقات ورزشی و هنری متعدد در این روز که سبب شد دانشجویان با رضایت کامل و با لبخند، صحنه ی سیاسی اعتراضی دانشگاه را تبدیل به فضای شادی و شادمانی و رضایت نمایند. این یعنی تست موفقیت آمیز واکسیناسیون سیاسی در فضای مسخ شده ی دانشگاه های امروز ما.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)