سوال من این است : رقصیدن یا حرکاتی از این دست نمادین تا چه حد می تواند رهایی بخش باشد؟

حرکت نمادین تنها ارزشی نمادین دارد. ایستادن، پا بر زمین کوفتن، مشت بر آسمان بردن و فریاد کشیدن شروع مبارزه نیست … پایان آن است.

مشت بدون قدرت بالا نخواهد رفت و دهان بدون کلمه باز نخواهد شد.

آنچه زنان می خواهند «خرد» است برای اندیشیدن و «زبان» برای بیان کردن/شدن.

مسیری که به «نه» گفتن منتهی شود مسیری طولانی خواهد بود برای یافتن خرد و ساختن زبان؛ و دهانی که به چنین اعتراضی باز شود برنده ی مبارزه است.

وگرنه به باور من رقصیدن و چرخ خوردن زنانی از طبقات متوسط و بالای غربی، « نه» در دهان هیچ زنی در هیچ کجا نخواهد گذاشت.

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)