اختلال انبارکردن یا احتکار (Hoarding Disorder) نوعی اختلال است که در آن فرد به طور افراطی اقدام به جمع‌آوری اشیا می‌کند یا در دور انداختن اشیا دچار ناتوانی است چون همواره تصور می‌کند که به آنها نیاز پیدا خواهد کرد و به نوعی این ضرب المثل معروف “چیزی که خار آید، روزی به کار آید” را در درجه‌ی بسیار بالا و شدیدی از افراط به اجرا می‌گذارد.

این اختلال یکی از شاخه‌های اختلال وسواسی اجباری است که در آن فرد مبتلا اقدام به جمع آوری افراطی اشیاء بدون توجه به ارزش و کارایی آنها می‌کند و به مرور زمان با بیشتر شدن اشیاء بی‌ارزش، فضای خانه اشغال شده و شرایط زندگی فرد و بهداشت محیط زندگی او به خطر می‌افتد.
به طوریکه در موارد بسیار شدید این اختلال مشاهده شده تنها مسیر باریکی برای عبور از اشیای بی‌ارزش وجود دارد و عملا امکان انجام کارهایی مانند آشپزی، نظافت شخصی و خانه، راه رفتن در خانه و حتی خوابیدن در منزل وجود ندارد که این مسئله هم به فرد مبتلا و هم به دیگر اعضای خانواده از منظر سلامت روان، بهداشت و روابط اجتماعی صدمه می‌زند به طوری که می‌تواند زمینه‌ساز بیماری‌های جسمی، پایین آمدن کیفیت عملکرد در بخش‌های گوناگون زندگی، فشار مالی و اقتصادی شود و حتی ممکن است باعث منزوی شدن فرد مبتلا و قطع رابطه او با اطرافیان شود زیرا یکی از پیامدهای چنین اختلالی این است که فرد به دلیل شرمندگی از شرایط خانه هیچکس را دعوت نمی‌کند.

این اختلال چندسالی است که در DSM-5 اضافه شده و یک طبقۀ تشخیصی مجزا به آن اختصاص داده شده است. انگیزه‌ی افراد مختلف برای جمع کردن افراطی اشیاء و ناتوانی از دور ریختن آنها می‌تواند بسیار مختلف باشد. مثلا شخصی ممکن است اعتقاد داشته باشید چیزهای جمع شده بسیار ارزشمند هستند درحالیکه این‌چنین نیست و یا شخص دیگری ممکن است چنین عادتی را از خانواده خود یادگرفته باشد و ناخودآگاه در آن دچار افراط وسواس‌گونه‌ای شده باشد یا افرادی که مدعی هستند تمام این وسایل روزی با ارزش می‌شوند یا به درد خواهند خورد!
انبارکردن وسواسی، هرانگیزه‌ای که داشته باشد نتیجه‌اش یکسان است، خانه‌ای شلوغ و احتمالاً غیرقابل زندگی.

البته وسواس در جمع‌آوری، تنها به اشیا ختم نمی‌شود. مبتلایانی وجود دارند که در جمع‌آوری حیوانات یا حتی اطلاعات (ذخیره فایل‌های گوناگون) افراط می‌کنند.
ناتوانی در تصمیم‌گیری یکی از ویژگی‌های کسانی است که دچار این اختلال هستند. بیش‌تر این افراد می‌گویند که انبارکردن را پس از یک رویداد تروماتیک یا استرس‌زا آغاز کرده‌اند. نزدیک به ۷۵ درصد افراد دچار اختلال انبارکردن، یک اختلال خلقی یا اضطرابی همایند نیز دارند.

راه‌های ارتباط با ما:
پیامک در تلگرام
کانال تلگرام
اینستاگرام
فیس بوک

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)