دامبلدور مدیر مدرسه هاگوارتز در سری کتاب‌های هری پاتر یک بار گفت: “#درک، اولین قدم برای #پذیرش است و تنها با پذیرش است که #بهبودی رخ می‌دهد.” نویسنده کتاب ج.ک.رولینگ با این نقل قول، یک اصل حقیقی در پذیرش مشکل #سلامت_روانی را بیان می‌کند. “پذیرش”، کلیدی برای مدیریت چالش‌های مشکلات سلامت روان است.
تحقیقات من نشان می‌دهد که “پذیرش”، یک نتیجه‌ی ساده نیست که وجود داشته باشد یا نه! در عوض “پذیرش”، فرایندی پویا شامل چندین عامل است که در طول زمان توسعه می‌یابند. این فرایند، نیازمند عبور از حالت منفعلِ انکار بیماری و رسیدن به موقعیت فعال اقدام – برای مدیریت بیماری- است.
این کار چگونه انجام می‌شود؟ در این‌جا چند راهنمایی اصلی براساس تحقیقی که بر روی پذیرش کرده‌ام، را آورده‌ام.

 

1. توسعه آگاهی نسبت به مشکل سلامت روان و باورهایی که از آن حمایت می‌کنند.

فرایند پذیرش یک مشکل سلامت روان شامل یک بخش شناختی است. یعنی برای درک این‌که یک مشکل سلامت روان در حال وقوع است، نیاز به بینش است.
علائم بیماری می‌توانند جلوی واضح فکر کردن را درمورد این‌که چه اتفاقی دارد می‌افتد، بگیرند و این علائم می‌توانند در طول درمان کمتر شوند. یا اگر مشکل در انکار بیماری است، مهم است که درک شود چه باورهایی ممکن است به این انکار افزوده شده باشند؟
این‌که به دلیل داشتن مشکل سلامت روان، شما نمی‌توانید یک زندگی امیدوارانه و با معنی داشته باشید؟
این‌که قادر نخواهید بود تا به رویاهای خود برسید یا توسط دیگران مورد پذیرش قرار بگیرید؟
پس برای شناخت بهتر مشکل، این باورها را می‌توان به چالش کشید.

2. در رویارویی با مشکل سلامت روان یک حس مثبت نسبت به خود ایجاد کنید

تحقیقات نشان داده‌اند که “پذیرش”، یک فرایند توسعه‌ی هویت نیز هست، که این شامل عبور از شرم گذشته می‌شود. چرا شما باید یک مشکل سلامت روان را مورد پذیرش قرار دهید اگر حس می‌کنید که جامعه ممکن است شما را برای داشتن آن طرد کند؟
با شرم و ننگ باید مبارزه کرد تا اجازه‌ی ظهور حسی جدید نسبت به خود داده شود. حتی با وجود داشتن یک مشکل سلامت روان، شما هنوز می‌توانید یک کارگر فوق‌العاده، والد، دوست یا عضو جامعه باشید. نیاز نیست که یک مشکل سلامت روان، فرد را تعریف کند یا تبدیل به هسته‌ی مرکزی هویت شما شود.
با این‌حال، لازم است که این مسئله به عنوان بخشی از فردی که شما هستید، با شما ترکیب شود.

3. مشارکت در فعالیت‌هایی که به پذیرش کمک می‌کنند.

یک جنبه رفتاری برای این روند نیز وجود دارد. مشارکت در فعالیت‌های خاصی می‌تواند پذیرش یک مشکل سلامت روان را تقویت کند. این می‌تواند شامل فعالیت‌های درمان‌-گرا مانند دارودرمانی یا دریافت مشاوره باشد. همچنین می‌توانید برنامه‌ی فعالی داشته باشید و فعالیت‌های مثبتی ایجاد کنید که در طول هفته در انتظار انجام آن‌ها باشید. طیف وسیعی از رفتارها می‌توانند مانع از پیشرفت مشکل سلامت روان شوند و پذیرش مشکل را برای فرد آسان‌تر کنند.

4. بر روابطی تمرکز کنید که باعث تقویت پذیرش می‌شوند.

روابط حمایتی به خصوص برای پذیرش مشکل سلامت روان مفید هستند. بعضی از افراد ممکن است به دلیل اعتقاد به ننگ بودن این مسئله، مشکل سلامت روان را قبول نکنند. همچنین بعضی افراد ممکن است از نادیده گرفتن مشکل، سود ببرند یا به سادگی آماده‌ی پذیرش آن نباشد.
از سوی دیگر، بسیاری از دوستان، ارائه‌دهندگان خدمات، اعضای خانواده و دیگر افراد ممکن است حضور یک مشکل سلامت روان را تشخیص دهند و از مدیریت کردن آن حمایت کنند. آن‌ها ممکن است پیشنهاد دهند تا بدون قضاوت به شما گوش دهند، همراه شما به قرار ملاقات با مشاور یا پزشک بیایند یا به طور کلی شما را برای درمان و مدیریت بیماری تشویق کنند. پذیرش می‌تواند توسط روابط با افرادی که مشکل سلامت روان را به رسمیت می‌شناسند، حمایت شود.

5. تجربیات عاطفی‌ را دنبال کنید که پذیرش را افزایش می‌دهد

تحقیقات نشان می‌دهد که مردم روند پذیرش مشکل سلامت روان را به عنوان یک تجربه‌ی عاطفی توصیف می‌کنند. این ممکن است شامل ایجاد فضایی برای غم و اندوه و درد و عبور از شرم گذشته باشد. در طرف مثبت قضیه نیز، پذیرش می‌تواند شامل حفظ احساس شادی و امید نیز باشد. فرایند پذیرش قطعا نیازمند کمی کار است اما همچنین می‌تواند یک تجربه لذت‌بخش باشد که موجبات آرامش بیشتر را فراهم می‌کند.
این راهنمایی‌ها شامل تعدادی از جنبه‌های پذیرش هستند که توسط فرد انجام می‌شوند. با این‌حال پذیرش نباید تنها به عنوان مسئولیتی برای فرد دارای مشکل دیده شود. بلکه فرایندی است که شامل تلاش عموم مردم برای غلبه بر ننگ و بهبود سلامت روانی در جوامع ما است. پذیرش فرایندی است که نمی‌توان و نباید آن را به تنهایی انجام داد.

منبع
راه‌های ارتباط با ما:
پیامک در تلگرام
کانال تلگرام
اینستاگرام
فیس بوک

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)