عدالت در حوصله تاریخ نمی گنجد، تاریخ گاهشمار خونسرد پیروزی هاست و بیگانه با ارزش گذاریهای اخلاقی. او تنها به ظفرمندان می نگرد و به شکست دیدگاه عنایتی نمی دارد بی هیچ پروا، گروه ها گروه، این سربازان بی نام و نشان را به مغاک فراموشی در می افکند.

بی هیچ پاس و سپاسی. اما در حقیقت هر کوششی که از سر ایمان ناب کرده می شود هر نیرویی که مایه از اخلاق آدمی می گیرد در عالم یکسره به هدر نمی رود و نابود نمی شود آنانی که آرمانشان بیشتر از زمانه  و فراتر از آن می رود شکست نیست، زیرا پایندگی آرمان ها بسته به کسانی است که با مرگ و زندگی خویش ایمان به آن را شهادت می دهند.

د رعالم معنا پیروزی و شکست معنی دیگری دارد و از این رو جا دارد که نو به نو همگان را که این چنین در برابر تندیسهای ظفرمندان خیره مانده اند هشدار داد که قهرمانان حقیقی بشریت کسانی نیستند که بر گورستانهای بی شمار و زندگی های برباد رفته مردمان سلطنت گذاری خود را برپا می دارند بلکه همانا آنند که با دست تهی و بی هیچ نیرویی در مبارزه با قهر کور از پا در افتاده اند در کارزاری برای آزادی وجدان و به خاطر فراز آوردن سلطنت انسانیت بر زمین.

اشتفان تسوایگ

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)