اخیرا معاون توسعه مدیریت و منابع وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعتراف کرد که بیش از ۸۵ درصد از بودجه فرهنگ و هنر این وزارت خانه به نهادها و سازمان‌هایی تعلق می گیرد که در خصوص عملکرد خود به کسی پاسخگو نیستند.

این خبر اگرچه از زبان یک مقام رسمی اعلام می‌شود ولی چیزی نیست که آدمی را به تعجب وادارد. در طول این سالها بر همه روشن شده که بخش اعظم بودجه فرهنگی کشور در بخش‌هایی از حاکمیت هزینه می شود که هدفی ندارند جز نابودی زیرساخت های فرهنگی و هنری کشور. با همین بودجه ها سالهاست که به تخریب روشنفکران، هنرمندان و اصحاب فرهنگ و هنرمی‌پردازند. با این سرمایه‌هاست که هرسال سنگ مزار بزرگان فرهنگ این کشور رابا تیشه‌ی کین و نفرت، می شکافند.

تاسف‌بارتر اینکه: دیگر هیچ کس از انتشار این اخبار، شگفت زده نمی شود، و از خبر اختلاس‌های میلیاردی، کک هم جانمان را نمی گزد. گویی سرنوشت ماست که میان ارتشا، فساد، باروت و جنایت، روز و شب خود را سر کنیم . برایمان مهم نیست که هنرمند کشورمان چون خود را به ارزش‌های حاکمیت نفروخته، بر کارتن «ارج» نشان، در گوشه‌ی خیابانی سرمی‌کند که کارگران بیکار و درمانده‌اش، نداری و شرمندگی به سفره‌های بی‌رنگ خود می برند.

ما خو کرده‌ایم و شگفت زده نمی شویم، شگفت‌انگیزان هم تعجب نمی‌کنند که چرا ما شگفت‌زده نمی شویم. این سرنوشت ملتی است که به روی دریایی از ثروت طبیعی و منابع انسانی غنی با رنج و اندوه آرمیده!

دیگر شگفت زده نمی شویم آقا!

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)