اعتراض کشاورزان بیارجمند به خاموشی‌های پی‌درپی؛ تجمع مقابل اداره برق در اوج فصل کشاورزی
کشاورزان بیارجمند، از توابع شهرستان شاهرود در استان سمنان، در اعتراض به قطعی‌های مکرر برق مقابل اداره برق تجمع کردند. به گفته معترضان، ادامه خاموشی در اوج فصل فعالیت‌های کشاورزی، به چاه‌های آب، مزارع و محصولاتشان خسارت سنگین زده است. معیشت بسیاری از خانوارهای کشاورز نیز در معرض خطر قرار گرفته است. این نوشته با تکیه بر آمار و اظهارات منتشرشده در ماه‌های اخیر، ابعاد این اعتراض و زمینه‌های آن را بررسی می‌کند.
تجمع کشاورزان بیارجمند؛ مطالبه‌ای که به خیابان رسید
کشاورزان بیارجمند می‌گویند قطع برق در حساس‌ترین زمان فعالیت کشاورزی ادامه یافته است. آنان معتقدند خاموشی پی‌درپی، کار چاه‌های آب را مختل کرده و برنامه آبیاری مزارع را برهم زده است. به گفته معترضان، محصول در معرض خشک شدن و نابودی قرار گرفته است. چاه‌ها، مزارع و محصول، یعنی سرمایه اصلی خانوار کشاورز، همزمان آسیب دیده‌اند.
نکته قابل توجه، پایان سکوت است. معترضان می‌گویند پیگیری‌های مکرر آنان نتیجه‌ای نداشته است. در چنین شرایطی، کشاورزان بیارجمند خیابان را برای رساندن صدای اعتراض و مطالبات خود برگزیده‌اند. محل تجمع، یعنی مقابل اداره برق، نشان می‌دهد آنان مخاطب مستقیم گلایه خود را نهاد مسئول توزیع برق می‌دانند. این انتخاب، فاصله میان پیگیری اداری و دریافت پاسخ را برجسته می‌کند.
این اعتراض در انزوا رخ نداده است. کشاورزان در استان‌های دیگر نیز از خاموشی چاه‌ها گلایه کرده‌اند و نمایندگان مجلس بارها به این موضوع پرداخته‌اند. بنابراین مسئله کشاورزان بیارجمند، هرچند محلی به نظر می‌رسد، در چارچوب بحران گسترده‌تر ناترازی برق جای می‌گیرد. برای درک ابعاد آن، باید به ارقام منتشرشده درباره خاموشی چاه‌های کشاورزی نگاه کرد.
ابعاد خاموشی چاه‌های کشاورزی در ارقام
پیمان عالمی، رئیس اتاق اصناف کشاورزی و منابع طبیعی ایران، در ۵ مرداد ۱۴۰۵ از قطع روزانه ۶ ساعت برق کشاورزان خبر داد. او گفت تعرفه برق چاه‌ها از ۲۱ تا ۴۳ تومان به ۸۰ تا ۸۶۸۰ تومان برای هر کیلووات‌ساعت رسیده است. به گفته او، ادامه این وضع می‌تواند ۳۰ درصد از تولیدات کشاورزی را تحت تأثیر قرار دهد. این ارقام، زمینه‌ای برای فهم وضعیت کشاورزان بیارجمند فراهم می‌کند.
یکی از کشاورزان اعلام کرده قبض برق چاه آب وی از چهار میلیون به چهارصد میلیون تومان افزایش پیدا کرده است. کشاورزان می‌گویند قطع مکرر برق باعث ریزش دیواره چاه و خرابی الکتروپمپ‌ها می‌شود. حفر دوباره یک چاه کشاورزی، به گفته آنان، ۱۰ میلیارد تومان هزینه دارد. آنان همچنین می‌گویند با وجود ماده ۲۵ قانون بهبود مستمر محیط کسب‌وکار، خسارت قطعی برق جبران نمی‌شود.
گزارش دیگری از وضعیت چاه‌ها نشان می‌دهد قطع برق از ۵ ساعت به ۶ ساعت در روز رسیده است. پس از وصل برق، بازگشت تجهیزات آبیاری به مدار حدود نیم‌ساعت زمان می‌برد. در نتیجه کشاورزان به‌طور متوسط روزانه نزدیک ۸ ساعت از چاه‌ها محروم می‌مانند. این مدت تقریباً یک‌سوم شبانه‌روز است. چنین محرومیتی در فصل آبیاری، بخش مهمی از ظرفیت تولید را از دست می‌دهد.
آثار بر تولید و امنیت غذایی
هادیان‌پور، نماینده مجلس ملایان، می‌گوید قطع برق یک چاه عمومی می‌تواند نوبت آبیاری کشاورز را به هفته بعد منتقل کند. به گفته او، محصول در این فاصله ممکن است مدت طولانی بدون آب بماند و حتی از بین برود. او افزود قطعی برق در ابتدای تابستان گاه به پنج تا شش ساعت می‌رسید.
بیت‌الله عبداللهی، نماینده دیگر مجلس ملایان، قطع برق چاه‌های کشاورزی تا ۶ ساعت در شبانه‌روز را عامل کاهش ۷۰ درصدی تولید دانست. او خسارت کشاورزان را ۳۵۰ همت، یعنی ۳۵۰ هزار میلیارد تومان، برآورد کرد. به گفته او، کمبود سرمایه‌گذاری و نبود مدیریت تقاضا از چالش‌های اصلی صنعت برق است. او هشدار داد ادامه این روند امنیت غذایی را به خطر می‌اندازد.
ارقام یادشده نشان می‌دهد مدت و اثر خاموشی در مناطق و زمان‌های مختلف یکسان نیست. مسئولان حاکمیت ملایان از کاهش مدت قطعی در برخی موارد سخن می‌گویند. اما کشاورزان و تشکل‌های صنفی از ۶ تا ۸ ساعت محرومیت روزانه می‌گویند. اعتراض کشاورزان بیارجمند در چنین بستر متناقضی از روایت‌ها صورت گرفته است. برای کشاورزی که آب را به نوبت دریافت می‌کند، هر ساعت خاموشی می‌تواند یک نوبت آبیاری را از او بگیرد.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.