بیش از ۲۰۰ دانشگاهی و هنرمند خواستار محکومیت تهدیدهای آمریکا علیه غیرنظامیان و زیرساخت‌های حیاتی ایران شدند

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، و دولت او بارها ایران را به حمله به سامانه‌های انرژی و حمل‌ونقل این کشور تهدید کرده‌اند. صرف‌نظر از اینکه این تهدیدها در نهایت عملی شوند یا نه، چنین اظهاراتی عمیقاً غیرمسئولانه است، بار سنگینی بر جمعیت غیرنظامی ایران تحمیل می‌کند و از منظر حقوق بشردوستانه بین‌المللی، از جمله حمایت‌های مقرر برای اموال و تأسیسات غیرنظامی در ماده ۵۴ پروتکل الحاقی اول به کنوانسیون‌های ژنو، نگرانی‌های جدی ایجاد می‌کند. ما، دانشگاهیان و هنرمندان، از رهبران سیاسی، مدنی و فرهنگی و نیز نهادهای آموزشی و فرهنگی می‌خواهیم این لفاظی‌های بی‌پروا و خطرناک را با قاطعانه‌ترین عبارات ممکن محکوم کنند و از تمامی ابزارهای دیپلماتیک، سیاسی و حقوقی در اختیار خود برای متقاعد کردن دولت آمریکا به توقف طرح چنین تهدیدهایی استفاده کنند.

در پنج ماهی که از آغاز جنگ غیرقانونی آمریکا و اسرائیل علیه ایران[i] می‌گذرد، حدود ۹۰ میلیون ایرانی ناگزیر شده‌اند با افزایش شمار کشته‌ها و مجروحان، آوارگی و دشواری‌های اقتصادی دست‌وپنجه نرم کنند. برآوردهای محافظه‌کارانه نشان می‌دهد که بیش از ۳۴۰۰ نفر کشته شده‌اند،[ii] و شمار بسیار بیشتری نیز زخمی شده‌اند. همزمان، شمار عظیمی از ساختمان‌های مسکونی و دیگر ساختمان‌های غیرنظامی ویران شده‌اند،[iii] و اماکن میراث فرهنگی نیز آسیب‌های گسترده‌ای دیده‌اند.[iv] حملات به صنایع غیرنظامی، از جمله بخش‌های فولاد و پتروشیمی،[v] معیشت میلیون‌ها خانوار را تحت تأثیر قرار داده، به اقتصادهای منطقه‌ای آسیب‌های شدید وارد کرده و به بیکاری گسترده انجامیده است.[vi] ایران همچنین شاهد بحرانی بی‌سابقه در حوزه سلامت روان است و خطوط تلفن ویژه و خدمات روان‌درمانی مرتبط با آن با حجم فزاینده‌ای از مراجعه‌کنندگان روبه‌رو شده‌اند (نگاه کنید به پانویس x).

علاوه بر پیامدهای مادی و ملموس جنگ، رئیس‌جمهور ترامپ، در کنار شمار زیادی از دیگر سیاستمداران آمریکایی، بارها تهدید کرده است که «یک تمدن کامل» را از بین خواهد برد و همچنین وعده داده است ایران را «به عصر حجر» بازگرداند. نباید اجازه داد چنین ادبیات غیرانسانی و آشکارا نسل‌کشانه‌ای بدون اعتراض و چالش باقی بماند.

رئیس‌جمهور آمریکا طی پنج ماه گذشته دست‌کم در دوازده مورد مردم ایران را به مجازات جمعی و نابودی گسترده تهدید کرده و بارها وعده داده است زیرساخت‌های حیاتی انرژی، آب و حمل‌ونقل ایران را نابود کند.[vii] عملی شدن چنین تهدیدهایی خدمات ضروری و دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و آموزش را در مقیاسی گسترده از بین خواهد برد و جمعیت غیرنظامی را به دوره‌ای تاریک از رنج و محرومیت بی‌سابقه فرو خواهد برد. اگرچه هرگونه اقدام از این دست، بر اساس حقوق بین‌الملل و مشخصاً ماده ۵۱ بند ۲ پروتکل الحاقی اول به کنوانسیون‌های ژنو، آشکارا جنایت جنگی محسوب می‌شود، این ماده همچنین تهدید به خشونتی را که هدف اصلی آن ایجاد رعب و گسترش ترس در میان جمعیت غیرنظامی باشد، ممنوع می‌کند.[viii] چنین تهدیدهایی مردم را در هراسی دائمی از جان خود و همچنین سلامت و امنیت عزیزانشان گرفتار می‌کند.[ix] روایت‌های دست‌اول و گزارش‌های متخصصان سلامت روان نشان می‌دهد که پس از هر تهدید از سوی سیاستمداران آمریکایی، به‌ویژه تهدیدهایی که از سوی رئیس‌جمهور آمریکا مطرح می‌شود، شمار زیادی از ایرانیان دچار دوره‌های حاد اضطراب و پریشانی روانی می‌شوند، زیرا ناگزیر خود را برای احتمال اختلالات فاجعه‌بار در خدمات انرژی، ارتباطات مخابراتی و دیگر خدمات عمومی حیاتی آماده می‌کنند.[x]

این تهدیدها نه توخالی‌اند و نه صرفاً نمایشی سیاسی. این تهدیدها در متن تاریخی طولانی از خشونت نظامی آمریکا علیه غیرنظامیان و زیرساخت‌های غیرنظامی، از ژاپن و کره گرفته تا ویتنام، عراق، افغانستان و فراتر از آن، معنا پیدا می‌کنند و دقیقاً به همین دلیل باید جدی گرفته شوند.[xi]

ما از رهبران سیاسی، مدنی و فرهنگی و همچنین نهادهای آموزشی و فرهنگی می‌خواهیم استفاده دولت آمریکا از تهدیدهای مکرر به نابودی گسترده و مجازات جمعی مردم ایران و زیرساخت‌های غیرنظامی این کشور را با قاطعانه‌ترین عبارات ممکن محکوم کنند[xii] و از تمامی ابزارهای دیپلماتیک، سیاسی و حقوقی در اختیار خود برای متقاعد کردن دولت آمریکا به توقف طرح چنین تهدیدهایی استفاده کنند. ما بر این باوریم که چنین گفتمانی نه‌تنها ۹۰ میلیون شهروند ایران، پیر و جوان، را به وحشت می‌اندازد و موجب اضطراب عمیق در میان آنان می‌شود، بلکه تهدید به ارتکاب جنایات جنگی و تصورات غیرانسانی از مرگ گسترده غیرنظامیان را عادی‌سازی می‌کند و در نتیجه، دهه‌ها تلاش برای شکل‌گیری حقوق و هنجارهای بین‌المللی پس از جنگ جهانی دوم را از بین می‌برد.

این بیانیه را بیش از ۲۰۰ نفر از دانشگاهیان، نویسندگان و هنرمندان امضا کرده‌اند؛ از جمله جودیت باتلر، کورنل وست، اروند آبراهامیان، آصف بیات، لاله خلیلی، ولی نصر، حمید دباشی، دیوید مک‌نالی، والنتاین مقدم، ساموئل موین، آرشین ادیب‌مقدم، نرگس باجغلی، کاتریون بابایان، یاسامین مَثِر، آرش داوری، مجتبی مهدوی، هاله هودفر، پیتر هالوارد، آلبرتو توسکانو، محمد مالجو، سعید پیوندی، افشین متین‌عسگری…

برای تماس با سازمان‌دهندگان:
waroniranpetition@gmail.com

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)