روایت یکی از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴ از شکنجههای شدید جسمی و روانی، اجرای مکرر «اعدام مصنوعی» و تلاش برای اخذ اعترافات اجباری، بار دیگر توجهها را به وضعیت بازداشتگاههای مخفی و غیررسمی جلب کرده است. نهادهای حقوق بشری خواستار تحقیق مستقل درباره این گزارشها و پاسخگویی مسئولان شدهاند
کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۶ تیرماه ۱۴۰۵ – همزمان با انتشار روایتهای تازه از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴، یکی از جوانانی که در جریان اعتراضات در همدان بازداشت شده، در گزارشی که برای کانون حقوق بشر ایران ارسال کرده، از اعمال شکنجههای شدید، اجرای مکرر «اعدام مصنوعی» و تلاش برای وادار کردن بازداشتشدگان به اعترافات اجباری خبر داده است. این روایت، نگرانیها درباره آنچه در بازداشتگاههای غیررسمی و خارج از نظارت عمومی بر بازداشتشدگان میگذرد را افزایش داده و بار دیگر موضوع ممنوعیت مطلق شکنجه را در کانون توجه قرار داده است.
موسوی تبریزی؛ قاضی مرگ دهه ۶۰، مدعی اصلاحات دهه۸۰
بازداشتشده اعتراضات سراسری چه روایتی از دوران بازداشت خود ارائه کرده است؟
این جوان که در اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴ در همدان بازداشت شده است، میگوید پس از دستگیری همراه با تعدادی دیگر از بازداشتشدگان به مکانی منتقل شد که محل دقیق آن برای آنان مشخص نبود و تاکنون نیز معلوم نیست این بازداشتگاه تحت اختیار کدام نهاد اداره میشده است…
اعدام مصنوعی چگونه به ابزاری برای شکنجه بازداشتشدگان تبدیل شده بود؟
بخش تکاندهنده این روایت به آنچه در حقوق بینالملل «اعدام مصنوعی» یا Mock Execution نامیده میشود، مربوط است.
این بازداشتشده میگوید مأموران هر روز حدود ساعت چهار بامداد گروهی از زندانیان را به محوطهای منتقل میکردند که چندین چوبه دار در آن برپا شده بود. آنان با تهدید و تمسخر، این تصور را ایجاد میکردند که زمان اجرای حکم اعدام فرا رسیده است…
هدف از اعمال این شکنجهها چه بوده است؟
بر اساس روایت این بازداشتشده، هدف اصلی شکنجهها شکستن مقاومت معترضان و گرفتن اعترافاتی بوده که بعدها بتوان از آنها در روند قضایی و دادگاهها استفاده کرد.
چرا جامعه جهانی نباید نقض حقوق بشر را در توافقهای خود نادیده بگیرد؟
تداوم گزارشهای مربوط به شکنجه، اعترافات اجباری و رفتارهای غیرانسانی علیه بازداشتشدگان اعتراضات سراسری، مسئولیت جامعه جهانی را در قبال وضعیت حقوق بشر برجستهتر میکند دولتهایی که با حاکمیت ایران وارد هرگونه مذاکره، توافق یا همکاری سیاسی و اقتصادی میشوند، نباید موضوع حقوق بشر را به حاشیه برانند، بلکه لازم است توقف شکنجه،
پایان اجرای احکام اعدام، آزادی زندانیان سیاسی و تضمین دادرسی عادلانه را در صدر مطالبات خود قرار دهند…ادامه مطلب
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.