بانو “دلشاد کاریزه” شاعر کوردستانی. زاده‌ی سال ۱۳۶۵ خورشیدی در دیواندره و اکنون ساکن سنندج است.
او جز منتخبین، سومین جشنوارەی دوسالانەی شعر کردی “مناڵ” شهرستان ایوانغرب در استان ایلام به سال ۱۳۹۶ بود.

▪︎نمونه شعر:
(۱)
[وەک دلۆپێ باران]
وەک دلۆپێ باران
که شەیدای خاکه
وەک مانگی گولان
که چاوەرێـی تاوی خۆر و تینی رۆژه
وەک زەڕنەقووته‌ی نێو لانه
که  چاو له رێی دانه و نانه
وەک چاوانم
که چاو له رێـی چاوەکانته
وەک تەنیاییم که پر بووه له یادی تۆ
یادت ئەکەم به بـێ درۆ
                        خاوەن شکۆ!!
◇
مانند قطره‌ی باران
که عاشق زمین است
مانند اردیبهشت ماه
که چشم به راه تابش آفتاب و تشنه‌ی روزهای روشن است
مثل جوجه‌ی گنجشک در میان لانه
که چشم‌به‌راه دانه و خوراک است
مانند چشمانم
که چشم انتظار چشمانت هستند
مانند تنهایی‌ام که سرشار از خیال توست
به یادت هستم، دور از هر دروغ
ای ارژمند!
[برگردان: زانا کوردستانی]

(۲)
[لەرەی دێ شێعری شیت]
لەرەی دێ شێعری شێت
پەیڤی نێو هەنبانەی ئەم
دڵه دەربەسته
هاژه‌ی دێ خه‌می ئاڵ‌،
خوێنی بەر دەماری ئەم جەستە
سه‌ر خۆشه
به‌دەم رێگای تۆ خوێندنەوه و
تۆ لەبەرکردن
له گه‌ڵ سۆزی
«ئازیز مەچۆ»
خەمێکی قووڵم له کۆڵه و
ماتیکێک سوور دایشاردووم له
خەمی شەقام
هێشتا زۆر زووە گیانەکەم
زۆرم ماوه تا وێرانی و
                  نەگەیشتن
زۆرم ماوه تا
تلاوتل تلانەوەی بێ تویی…
که تەنگی لێ هەڵچنیوم
…
دامشارە شار
که تەنیاییم پیاسەیه
بمدوێنە شەقام
که حەکایەتم فرمێسکه و ئاو
بمکێشه کەوش
که دەرفەتم رێگایه و
                    دوور…
بمنووسه ئەی وشەی گوم بووی
شەوی بێ نامه و بێ ئەوی
لەم شێعره
هە‌رگیز تۆ کۆتاییت نایه و
من فرمێسکم نابرێته وە.

 

گردآوردی و نگارش:
#زانا_کوردستانی

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)