با آغاز درگیری نظامی بین رژیم ایران و دولتهای راست-افراطی حاکم بر آمریکا و اسرائیل، حزب کومهله کردستان ایران مواضعی را در پیش گرفت که باعث شد من به عنوان یکی از هواداران بر ادامه حمایت از حزبی که از سال ۱۴۰۱ تا کنون پیوسته از آن حمایت کردهام احساس تردید داشته باشم!
این حس تردید بر اساس مواضعی که اعلام میکنم پدیدار شد! عدم موضعگیری صریح حزب علیه جنگ جاری، سکوت حزب در قبال حملات به زیرساختهای غیرنظامی و غیرنظامیان، توییت رهبری حزب در تشکر از رییسجمهور آمریکا در روز اول جنگ بخاطر آغاز درگیری نظامی، تاکید رهبری حزب براینکه هدف جنگ «کمک به مردم ایران» است و سکوت حزب در اجلاس جهانی احزاب سوسیال-دموکرات و ترقیخواه در بارسلون اسپانیا در محکومیت حملات آمریکا و اسرائیل به غیرنظامیان و همزمان اعلام موضعگیری صریح علیه سیاستهای جنگی رژیم ایران در این اجلاس! آنهم در حالی که تمامی احزاب حاضر در اجلاس هر سه طرف درگیر در جنگ یعنی رژیم ایران و دولتهای راست-افراطی حاکم بر آمریکا و اسرائیل را محکوم کرده بودند!
مجموعه این مواضع باعث شد که من تصمیم به پایان حمایت از «حزب کومهله کردستان ایران» بگیرم! چرا که برای من حقوقبشر در اولویت است! من نمیتوانم مخالف کشتار غیرنظامیان و نقض حقوقبشر توسط رژیم ایران باشم اما همزمان همین سیاست را اگر دولتهای آمریکا، اسرائیل یا هر جریانی دیگر که مخالف رژیم ایران است پی بگیرند در مقابل آن سکوت کنم! این سکوت در واقع توهین به حقوقبشر است که آن را از ماهیت اصلی آن تُهی میکند!
اما سوال پیش میآید چرا حزب کومهله کردستان ایران تصمیم به سکوت در قبال جنگ و حملات به غیرنظامیان و زیرساختهای غیرنظامی گرفته است؟ برای آن پاسخی ندارم! ممکن است حزب از آن هراس داشته باشد چنین مواضعی این حزب را در کنار رژیم ایران قرار دهد! ممکن است نگران بسته شدن مجراهای تماس حزب با دولت آمریکا شده باشد! یا حتی ممکن است نگران مسدود شدن کمکهای احتمالی آینده دولتهای آمریکا و اسرائیل در جهت مبارزه با رژیم ایران بوده باشد! امیدوارم کادر رهبری حزب با پاسخگویی در قبال چرایی این سکوت بتواند شفافیت کامل را برای افکار عمومی انجام دهد!
اما این سکوت تنها مختص به حزب کومهله کردستان ایران نبوده است! بلکه در کنار این حزب، حزب دموکرات کردستان ایران، حزب کومهله زحمتکشان کردستان، حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)، حزب آزادی کردستان (پاک) و سازمان خهبات کردستان ایران نیز همین سکوت را بدون توضیحی پیش گرفتند! اما در میان این سکوت ،صدایی متفاوت از کردستان ایران برخواست!
«کومهله» سازمان کردستان حزب کمونیست ایران موضعی را گرفت که متفاوت با مواضع سایر احزاب بود! «کومهله» با موضعگیری قاطع علیه جنگ و سیاستهای جنگافروزانه رژیم ایران و دولتهای راست-افراطی حاکم بر آمریکا و اسرائیل، حملات به زیرساختهای غیرنظامی و غیرنظامیان در ایران، اسرائیل و کشورهای خلیجی را محکوم و بر مبارزه مستقلانه مردم ایران با رژیم ایران و عدم دخالت احزاب کردستان ایران در جنگ جاری تاکید کرد! مواضعی که نشان داد همچنان میشود سیاست را در خدمت حقوقبشر قرار داد! از «کومهله» سازمان کردستان حزب کمونیست ایران بابت گرفتن چنین مواضع اصولی صمیمانه تشکر میکنم!
اما پایان حمایت از حزب کومهله کردستان ایران نباید به معنی دشمنی من با حزب تلقی شود! چرا که میشود از جریان سیاسی جداشد و همزمان دیالوگ سیاسی را حفظ کرد! البته این دیالوگ مانند گذشته نخواهد بود، بلکه در قبال مواضع صحیح بدون شک حمایت و در مقابل مواضع نادرست نقد صریح من را در پی خواهد داشت! نقدی که در جهت بهبود سیاستورزی خواهد بود که با کمک تضارب آرا بتوان به یک دیالوگ مشترک وحدتساز در جهت استقرار یک ایرانی دموکراتیک، متکثر و حقوقبشری رسید!
اکنون فصلی نو از فعالیت من آغاز خواهد شد! از این پس نه به عنوان هوادار حزب کومهله کردستان ایران، بلکه به عنوان یک فعال سیاسی مستقل چپ-ترقیخواه یهودتبار همچنان به دیالوگ با اعضا و هواداران احزاب سیاسی کردستان ایران و جریانات سیاسی سراسری ایران ادامه خواهم داد تا به یک نقش مسیر مشخص برای مقابله با دیکتاتوری ولایتفقیهی برسیم!
نقش مسیری که یک ایرانی مبتنی بر آزادی، دموکراسی، حقوقبشر و عدالت اجتماعی را متبلور کند که نماینده تمام ایرانیان فارغ از تفاوتهایی که دارند باشد و بهبود وضعیت طبقه کارگر و تمام مزدبگیران را در اولویت خود قرار دهد! برای محقق شدن این هدف تمام تلاش خود را خواهم کرد و تعهد میدهم از هیچ تلاشی فروگذار نکنم!
✍️کارن ایزدی، فعال مدنی کوئیر-فمینیست چپ
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.