فتوسنتز بالندگی مادی و معنوی ایران دوست جهانیان!، سرمایه داری همگانی راه عدالت آزوی چنیدن هزار ساله و رهایی از فرودستی اکثریت ایرانیان و مکمل (تضمین و پیش نیاز) سرمایه داری کلاسیک و حکمرانی دمکراسی سکولار.
ایده سرمایه داری نتیجه واقعیت ها و ممکنات اقتصادی موجود ایران و جهان است.
– با تمام انتقادها و گفتن وجود نواقص (اعم درست یا نادرست) بر دو سیسم اقتصادیدر تاریج حهان بویژه دوران تاریخ معاصر یکصدسال اخیر، یعنی سرمیاه داری کلایسک که کاپیتایسم می گویند و مشخصا با کتاب “ثروت ملل” آدام اسمیت برخی معتقدند شروع علمی سرمایه داری کلاسیک است جمله مشهور: دولت تاجر خوبی نیست. نوه دیگر سرمیاه داری، که بعدها در اثر تجربه حکومت های مدعی سوسیالیزم (دقت کنید مدعی سویالیزم بودند و اما تجربه است واقعا سوسیالیزم اجرا نکردند) و در واقع نوعی سرمیاه داری اقلیت حکومتیها و بروکراتهای دولتیهای کمونیستی و بلوشویکی سبک بلوک شرقی هستند، که به اسم عدالت توزیع کذایی، منابع تولید و توزیع ثروت و مالکیت خصوصی حا مساله ارث را از حقوق بدیهی بشری بود از مردم عادی گرفتند.
ایده سرمایه داری همگانی از تز سرمایه داری و آنتی تز سرمایه داری حکومتی قابل بازشناسی است. بحث فتوسنتز، منظور نتیجه گیری است، هر چند هنوز سرمایه دار همگانی فعلا در حد ایده است و متاسفانه در برنامه های مدعیان اپوزیسیون و حتا مدعیان رفرمیسم واقعی درون رژیم فعلی نیست!
سرمایه داری همگانی ویژه شرایط ایران بوجود آمده است، یک ایده فراگیر و لزوما قابل اجرا شاید در هر کشوری قابل اجرا باشد.
در سرمایه داری همگانی، هرگز نقش نظارت گری و کنترل گری حکومت دمکراسی سکولار میتواند داشته باشد، هم تمامی حقوق بشری اقتصادی مانند حق مالکیت خصوصی و ارث به رسمیت شناخته است.
ایران چرا کشوری ویژه است، این ویژه بودن ناشی ژئوپلتیک و منابع نهفته درون زیمن و زیر سطحی دریایی و برخی اکانتات هوایی استف این ویژگی ها تا امروز عمدتا بهزیان مردمان و نیاکانمان تمام شده است.
مثلا ایران امروز که تجزیه شده است و دیگر واقعا امکان احیای آن شاهنشاهی یه شاید به اشتباه امپراتوری پارسی و ایرانی می گیوند، این هم مشکلات ماست است سیستم شاهنشاهی ایرانی که اتحادیه مادها و هخامنشی ها بوجود امدند بیشتر شیه نوعی شبه دمکراسی و شبیه کنفندراسیون دولتهای محلی تحت مدیریت یک مرکز بودند که نزدیکترین مثالش اتحادیه اروپا است، د واقع چیزی امروزی اتحادیه اروپا نمی دانیم ایرانی ها از زمان ماد و پارس ایجاد کرده بودند و اوجش در زمان اشکانی و حتا ساسانی نیز ادامه یافت!، بعد از دوران رسمیت شیعه امامیه توسط سلطان اسماعیل صفویه (بنا بر نشاخت داریم صوف گری نوعی طریقت شبه سکولار بود و نوعی رهابنیت و تا حدی شبیه بودایسم بوده/ این برداشت شخصی نکارنده است) و چون بنا اجباریات هژمونی اسلامیسم، که بزرگان عقلگرایی و فلسفیدن مجبور شدن که فلسفه دوران پیش اسلام از هند و ایران و تا یونان رنگ و لعاب اسلامی بدهند که به نظر این سینا چنین کردند تا خیام و حافظ شیرازی و غیره. رنانسی که حملات بدویان حاری اطراف ایران به انحطاط کشیده شد و این انحطاط از سال ۱۳۵۷ شدت بیشتری یافت. وگرنه ایران دوران ابن سینا تا خوارزمی و خیام و… پیشتاز و پیش قراول رنسانس بودند که بعدا در قرن ۱۵ و۱۶ در اروپا رخ داد!
این از بدبیاری و بدشانسی ایرانیان بود، که همان لنگ لنگان رنانسی سده های میان ۸ الی ۱۳ میلادی در ایران به هجوم بدویان و آخر سر حکومت اختلاف برانگیز سلطان اسماعیل و سلسه میراثدارانش منهدم شد و بیش از دو سوم ایران زمین تجزیه شد بواسطه اختلافات مذهبی و موضعیت ایرانگرایی میان حکام خارج شد و تا امروز هم ادامه دارد!
میراث بدی که امروز ادامه هندگان ان تفرقه بود، مزیت ژئوپلتیک ایران، که ارزوی حکمرانی بر تمامش برای هر حاکم حلی بود، تبدیل شد به دعواهای محلی گرایی و گریز از ایران گرایی!
فتوسنتز وقتی انجام می شود بتواند از منابعی که هنوز مدعی خصوصی ندارد، این ویژگی ایران است بیش از سی هزار میلیارد دلار ذحایر نهفته شامل گاز و نفت و معادن و…. است که نه حکومت و نه بخش خصوصی مالکیت ندرد، این ثروت نهفته قابلیت تبدیل ارزش ذاتی اش به سهام مالکت دادر، پیشنهاد منصفانه ای است، که دست کم ۵۰% را به صورت توزیع سهام برابر و میان همه اقشار از اغنیا تا فرودستان مساوی تقسیم شود (دلیلش واضح است کشور مُلک مشاع همه مردم/ملت ایران است) و از راه ارث به نسلهای بعدی خواهد رسید، چون از چند صد هزار و شاید چند میلیون تن جاماندگان متولدان ۱۳۵۰ تا ۱۳۷۰ از حق بدیهی بیمه تامین اجتماعی و بازنشستگی که دیگر به اقتضای سن و جسم و روحی، چاره نیست، باید رایگان و فوری از محل ۲۵% از این ثروت نهفته تامین شود. و ۲۵% هم در دست حکومت برای مشارکت خارجیان، البته این تقسیم بندی کلی است و تمامی این ثروت عملیاتی شود، نیاز به مشارکت خارجیان خواهد بود، البته برای حفظ منافع ملی، باید شرایطی باشد تا حد امکان مالکیت در دست اتبع/شهروندان ایرانی باشد، خارجیان با شمارکت می تواند با عملیاتی کردن این سی هزار میلیارد دلار، خودش سود چندین هزار میلیادر دلاری میتواند بشود برایاشن، چه بسا فقرزدایی سریعی با توزیع این سهام مالکیت میان مردم اکثریت فوری و رایگان، جبران عقب ماندگی اقتصادی و کمبود پول جبران می شود و بازها رونق گرفته و مردم به حدقلی از رفاه شایسته هر انسان در ایران برخودار می شوند، اما در بلند مدت این ثروت نهفته برای سرمایه گذران خارجی و داخلی هزاران میلیارد دلار سود به همراه خواهد داشت،
ایجاد طبقه متوسط مرفه، موجب تضمین و باقی دمکراسی سکولار و آرامش و امنیت خواهد شد، دیگر خدعه گران ایسم دار ضد غربی و ضد جهان آزاد هم نمی توانند مردم فریب بدهند، حکومت چند حزبی در دمکراسی سکولار، عامل علاقه به دست رسی به قدرت سیاسی به نقش رقابتی خواهد کرد.
این مطلب از منابعی مختلف که اجازه بازنشر آزاد دادند فراهم شده، پس کسانی میخواهند این مطلب بازنشر داده یا با ویرایش بهتری – باحفظ بنیان محتوا- نیاز به اخذ مجوز یا ذکر منبع ندارند.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.