بهقلم جنی براون
برگردان به فارسی شهرام کیانی
شاون فِین، رئیس اتحادیه کارگران خودرو (UAW)، در سخنرانی در رویداد مشترک مرکز سیاست طبقهی کارگر و نشریهی ژاکوبن، بر لزوم یک برنامهی سیاسی تأکید کرد که به اساسیترین مسائل کارگران بپردازد — و اینکه چگونه یک اعتصاب گسترده در سال ۲۰۲۸ میتواند این مسائل را در مرکز توجه قرار دهد.
شاون فِین، رئیس اتحادیه کارگران خودرو (UAW)، در حال صحبت با کارگران در کارخانهی مونتاژ فورد میشیگان در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۳ در شهر وین، میشیگان است. (بیل پولیانو / گتی ایمیجز)
شاون فِین، رئیس اتحادیه کارگران خودرو (UAW)، اخیراً چهار اولویت را که به گفتهی او باید هستهی اصلی یک برنامهی سیاسی کارگری را تشکیل دهند، تشریح کرد. و او گفت که یک اعتصاب گسترده در مه ۲۰۲۸ یکی از راههای مبارزه برای دستیابی به آن اولویتها است.
فِین در ۳۰ سپتامبر و در مراسم انتشار گزارش جدیدی از سوی مرکز سیاست طبقهی کارگر، نشریهی ژاکوبن و گروههای متحد، سخنرانی کرد. این گزارش با عنوان «مشکلات دموکراتها در کمربند زنگار[۱] و نوید سیاست مستقل»، بر اساس نظرسنجی جدیدی است که نشان میدهد کارگران در چهار ایالت آسیبدیده از دههها تعدیل گسترده (پنسیلوانیا، اوهایو، میشیگان و ویسکانسین) مشتاقند که به مسائل اساسی آنها در عرصهی سیاسی رسیدگی شود.
این گزارش نشان داد که سه هزار نفر مورد نظرسنجی، از سیاستهایی حمایت میکنند که به «حرص شرکتها و فساد سیاسی» پرداخته و در عین حال «نابرابریها را به روشهایی که برای خانوادههای کارگر فوری و ملموس باشد، اصلاح کند.» پاسخدهندگان شامل افراد با هر وابستگی سیاسی و طبقهای بودند و نماینده جمعیت این ایالتها محسوب میشدند.
فِین گفت که نظرسنجیهای UAW نیز نشان داده است که کارگران بخش خودروسازی و خدمات آن که عضو اتحادیه هستند، اولویتهای مشابهی دارند. او این چهار مورد را نام برد: دستمزدها، مراقبتهای بهداشتی، بازنشستگی، و بازپسگیری کنترل زمان — یعنی پایان دادن به شیفتهای دوازده ساعته یا کار کردن در دو شغل.
فِین گفت: «در میان اعضای ما، جمهوریخواه، دموکرات، مستقل، پیر، جوان، سیاه، سفید، از هر نقطه از کشور، بیش از ۹۰ درصد میگویند که این چهار مسئله، اولویتهای اصلی آنها هستند. این مسائل، مرز نیست. دستشوییها نیست. اعتقادات مذهبی نیست. اینها چهار مسئلهی اصلی و محوری هستند.»
فِین پیشنهاد کرد که افراد بیشتری از طبقهی کارگر باید برای مناصب سیاسی نامزد شوند، مانند دن آزبورن، نامزد مستقل سنای ایالات متحده در نبراسکا — که مکانیک و رهبر اعتصاب شرکت کلوگ در سال ۲۰۲۱ بود — و گراهام پلاتنر، نامزد دموکرات سنا در مِین، که یک مزرعهدار صدف است.
اما او گفت که فقط اینکه نامزدها چه کسانی هستند مهم نیست. او تأکید کرد: «ما واقعاً باید روی مسائل طبقهی کارگر تمرکز کنیم، طبقهی کارگر را حول این مسائل بسیج کنیم، و از گرفتار شدن در تاکتیکهای «تفرقه بینداز و حکومت کن» دست برداریم.»
هیچ چیز دیگری اهمیت ندارد
در سال ۲۰۲۴، بسیاری از مردم طبقهی کارگر به ترامپ رأی دادند، از جمله ۵۶ درصد از رأیدهندگانی که مدرک دانشگاهی نداشتند. فِین موقعیتی مشابه در سال ۱۹۹۲ را به یاد آورد؛ زمانی که در اوایل دهه بیست زندگیاش و به عنوان یک کارآموز، مناظرهی انتخابات ریاستجمهوری میان بیل کلینتون، جورج اچ. دابلیو. بوش، و راس پرو، غول تجاری خودتأمین مالی، را تماشا میکرد. کلینتون و بوش در حال تبلیغ توافقنامهی تجارت آزاد آمریکای شمالی (NAFTA) بودند، در حالی که، به گفتهی فِین، پرو در مورد «تهدید نفتا و صدای مکش غولآسا» صحبت میکرد، صدای ناشی از خروج مشاغل از ایالات متحده.
همان یک جمله باعث شد فِین به پرو رأی دهد. فِین گفت: «و با افتخار این را نمیگویم، چون اینطور نبود که بخواهم به یک میلیاردر رأی دهم تا منافع مرا نمایندگی کند. اما [تجارت آزاد] مسئلهای بود که با من و بسیاری از مردمی که در شرایط مشابه من در کارخانهها بودند و سخت کار میکردند و تلاش میکردند جلو بیفتند، حرف میزد — زیرا میدانستیم این یک تهدید عظیم خواهد بود.»
او افزود: «آن رأی نه به این دلیل بود که من و همکارانم شیفتهی تجارت بودیم، بلکه به این دلیل بود که میدانستیم اگر شغلی نداشته باشیم، هیچ چیز دیگری اهمیت نخواهد داشت.»
ترامپ نیز مانند پرو، احتمالاً آرای زیادی را با اظهارات ضد تجارت آزاد خود جذب کرد، اما در عوض از تعرفهها برای زورگویی به کشورهای دیگر استفاده کرده است، نه به عنوان بخشی از یک سیاست صنعتی منسجم. او اولویتهای طبقهی کارگر را در هر قدم تضعیف کرده است، قراردادهای چانهزنی جمعی در بخش فدرال را پاره کرده، در حالی که هیئت ملی روابط کار و اداره ایمنی و بهداشت شغلی را فلج کرده، و در کنار بسیاری از اقدامات ضد کارگری دیگر، تلاش کرده تا جلوی پروژههای بادی را که دهها هزار کارگر اتحادیهای در بخش ساختمانسازی را به کار میگیرند، بگیرد.
پوپولیسم ملایم؟
جَرِد اَبوت از مرکز سیاست طبقهی کارگر گفت که این گزارش نشان میدهد که «پوپولیسم ملایم» که برخی از اعضای حزب دموکرات آن را بیان میکنند، برای رأیدهندگانی که مورد نظرسنجی قرار گرفتند، چندان جذاب نیست. آنچه جذابیت بیشتری دارد، یک «پوپولیسم رک و رو راست» است که شرکتها و تمام روشهایی را که برای دههها زندگی مردم را تضعیف کردهاند، به چالش میکشد. چنین پوپولیستهایی (برای مثال، برنی سندرز) مشکل را سیستمی میدانند، نه ناشی از چند بازیگر بد.
ابوت گفت، نمونهای از «پوپولیسم ملایم» اظهارات کامالا هریس، نامزد ریاستجمهوری در کمپین ۲۰۲۴ است که گفت: «بیشتر کسبوکارها در حال ایجاد شغل هستند و طبق قوانین بازی میکنند. اما تعداد کمی هستند که اینطور نیستند، و این درست نیست.»
ابوت گفت که بسیاری از دموکراتهای میانهرو میگویند پوپولیسم ملایم بهترین است، «زیرا مردم کارگر وقتی به طور کلی به شرکتها حمله کنید، در واقع میترسند.» اما این چیزی نبود که نظرسنجی نشان داد. در عوض، «پوپولیسم قوی» ۱۱ درصد جذابیت بیشتری نسبت به «پوپولیسم ضعیف» داشت و در میان پاسخدهندگان طبقهی کارگر ۲۳ درصد محبوبتر بود.
پاسخدهندگان همچنین به طور شگفتآوری نسبت به یک اقدام جسورانه برای جلوگیری از تعدیلهای گسترده که هنوز در ایالات متحده مطرح نشده، نظر مثبت داشتند: مردم با اختلاف سی واحد درصد از قانونی حمایت کردند که شرکتهایی را که دلار مالیاتی دریافت میکنند، از اخراج کارگران منع کند. علاوه بر این، اکثر پاسخدهندگان از مالیاتگیری از ثروتمندان، تعیین سقف برای هزینههای داروهای تجویزی (نسخهای)، و جلوگیری از گرانفروشی شرکتها نیز حمایت کردند. حذف مالیات بر درآمد تأمین اجتماعی و ممنوعیت معاملات سهام از سوی نمایندگان کنگره نیز امتیاز خوبی کسب کرد.
دموکراتهای طرد شده
این نظرسنجی نشان داد که نامزد شدن تحت عنوان دموکرات اکنون به ضرر نامزدها تمام میشود، حتی آنهایی که پوپولیستهای اقتصادی قدرتمندی هستند. ابوت این پدیده را «مالیات شِراد براون» نامید، به نام سناتور دموکرات اوهایو که در سال ۲۰۲۴ در رقابت برای انتخاب مجدد شکست خورد، با وجود اینکه بسیار بیشتر از کل حزب دموکرات، طرفدار اتحادیهها و کارگران بود. طبق نظرسنجی، برچسب دموکرات بودن او را پایین کشید. نظرسنجی نشان داد که جریمهی نامزد شدن به عنوان دموکرات حدود نُه واحد درصد است، اما ابوت گفت که این میزان در ایالتهای مورد بررسی متفاوت بود. حتی رأیدهندگان همیشگی دموکرات نیز نظر نامطلوبی نسبت به این حزب داشتند.
این نظرسنجی همچنین نشان داد که ۵۷ درصد از پاسخدهندگان نظر مثبتی نسبت به یک حزب سیاسی فرضی جدید داشتند که نظرسنجیکنندگان آن را «انجمن سیاسی کارگران مستقل» (IWPA) نامیدند. این انجمن به دلیل وعدههای خود برای افزایش حداقل دستمزد، تضمین مشاغل مناسب، پایان دادن به گرانفروشی دارو و مواد غذایی و متوقف کردن تعدیلهای گسترده، مورد استقبال قرار گرفت.
فِین حمایت خود را از نامزدهای مستقل مانند آزبورن (که دموکراتهای نبراسکا هیچ نامزدی را معرفی نکردند) یا نامزد شدن در دور مقدماتی دموکراتها با یک پلتفرم طبقهی کارگر مانند پلاتنر، ابراز کرد. با این حال، او گفت که هنوز زمان تأسیس یک «حزب کارگر» فرا نرسیده است. فِین گفت: «بسیاری از مردم در مورد تشکیل یک حزب کارگر با من صحبت میکنند. و گرچه من فکر میکنم این یک ایدهی عالی است و دوست دارم این کار را انجام دهم، اما فکر میکنم اگر فقط بگوییم “حزب کارگر”، بسیاری از مردم کارگر را با “موضوع اتحادیه” برابر میدانند. و [آنها فکر میکنند] “من عضو اتحادیه نیستم. پس این موضوع به من ربطی ندارد.”»
فِین افزود: «ما به چیزی فراتر از یک حزب نیاز داریم. ما برای رویای آمریکایی همه به یک جنبش نیاز داریم.»
مِی ۲۰۲۸
فِین گفت که به همین دلیل است که اتحادیه کارگران خودرو (UAW) از سایر اتحادیهها خواسته تا قراردادهای خود را با قراردادهای سه شرکت بزرگ خودروسازی که در تاریخ ۱ مِی ۲۰۲۸ منقضی میشوند، همسو کنند و اقدامات دیگری را که میتوانند در مِی ۲۰۲۸ انجام دهند، در نظر بگیرند. او گفت که این فرصتی خواهد بود تا مسائل طبقهی کارگر را «در کانون توجه قرار داده و با تمام توان برای آن مسائل بجنگیم.»
فِین اظهار داشت: «ما نمیتوانیم این مبارزه را تنها به یک اتحادیه محدود کنیم. نمیتوانیم آن را به یک شرکت محدود کنیم.» او افزود: «این مبارزه نباید فقط یک اتحادیه یا یک بخش باشد. این باید یک مبارزهی بزرگتر برای طبقهی کارگر باشد.»
فِین در پایان گفت: «هرچند دوست دارم همین هفته یک اعتصاب عمومی داشته باشیم، اما برای تأثیرگذاری بر یک تغییر واقعی، باید زمان داشته باشیم تا برای این کار برنامهریزی کنیم، آن را بسازیم و مردم کارگر را با آن همسو کنیم.»
دربارهینویسنده
جنی براون ویراستار دستیار در نشریهی لِیبِر نوتز (Labor Notes) است. او نویسندهی کتاب اعتصاب زایمان: نبرد پنهان بر سر کار زنان است. جدیدترین کتاب او بدون عذرخواهی: مبارزه برای سقط جنین اکنون نام دارد.
[۱] یک اصطلاح جغرافیایی و اقتصادی است که به منطقهای در شمال شرقی و غرب میانه ایالات متحده آمریکا اشاره دارد که قبلاً قلب صنعتی و تولیدی این کشور بوده است.[مترجم]
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.