بایگانی

رضا براهنی و نامه به خمینی: شارلاتانیسم، رذالت، احساسی، یا شجاعت و صداقت؟

عمران راتب. آیا کسی عمق وجود او را شناخت؟!

ماجرای یک گفتگوی ناتمام: صدرالدین الهی و فروغ فرخزاد (با یادداشتی از مهین میلانی)

هستی و ملال، یک چرخش ناتمام

بریدند و دوختند و پوشیدند؛ شیران پنجشیر اما متکثرند در افغانستان …

فلاتِ تودرتو در “نامکتوب” مهدی موسوی‌نژاد

محسن نامجو و “آزار جنسی”

در ابتدا کلمه بود و کلمه نزد خدا بود و کلمه خدا بود

هیچ واژه‌ای مرا برگزار نمی‌کند

از داتیس تا توکا، تا ۷۵۲… و تعلیق نوستالژیران (یادداشتی بر آثار حامد اسماعیلیون)

یادداشتی بر کتاب “عقرب کِشی / ماه پیشانی” از شهریار مندنی پور

روزگار مفعولیتِ “ایاز” براهنی، دوزخی یا برزخی؟!

دیوار شده‌ام / «چشمِ» سوررئال در «عقب‌نشینیِ» قباد حیدر

“کنسرت” اما در “پایان پائیز” در دادگاه دموکراتیک مجازی

“کارگاه داستان نویسی در ونکوور” و اِخطارِ اَدمینِ فیس‌بوکِ کارگاه

تناقض در”سوژه ی نافرمانِ”اخلاقی

عمران راتب؛ فرارَوی از اراده، و برگشت جاودانی

سینا سرکانی رفت / “مردی که همیشه شاعر بود”

“شیطان وجود ندارد” نگاتیوی که خود را نفی می‌کند

اسکار ۲۰۲۰؛ بازتاب حیات وحش و خشونت برهنه جهان

اسطوره‌ی Ex-nihilo از هیچ!

«واژیسم» نانام: «همان بهتر که مرده بمانی»

گفت‌و‌گو با مهین میلانی درباره‌ی کتاب” تهران کوه کمرشکن “

قاتل و مقتول هردو قربانی عامل پنهان جنایت: سیستم تبعیض و فساد و زور

هُملِتِ (l’hommelette) گم شده، لیبیدوی سترگ در داستان ” جمهوری برژینسکی” از سعید منافی

عمران راتب، «لکه» و «چیز جنایت‌کار» – بخش چهارم

عمران راتب، «لکه» و «چیز جنایت‌کار» – بخش سوم

عمران راتب، «لکه» و «چیز جنایت‌کار» – بخش دوم

عمران راتب، «لکه» و «چیز جنایت‌کار» – بخش نخست

باربی مهاجر با نوستالژی عروسک های وطنی – در بابِ جایزه ی گُنکور به مریم مجیدی