بایگانی

از یک حضور چه بر جای می‌ماند؟ گفتگوی روزبه کمالی با شورا مکارمی، انسان‌شناس و مستندساز درباره‌ی ف …

زايشی برای گريز از تاريکی

استودیوهای جهانی تهران/ تأملی بر گذار سیاسی-‌اجتماعی سینمای ایران

“شیطان وجود ندارد” نگاتیوی که خود را نفی می‌کند

سایۀ یونگی یک شک

ما خُرد و در هم شکسته بودیم – فرزانه تائیدی در گفت‌وگو با ناصر مهاجر

اسکار ۲۰۲۰؛ بازتاب حیات وحش و خشونت برهنه جهان

درباره رابطه هنرمند با مردم و حاکمیت (قدرت)

برسد به دست تحریم‌کنندگان فجر

بدیهیاتی درباره تحریم جشنواره فیلم فجر

لیئا تسیمل: وکیلی خشمگین و کماکان امیدوار

بن‌بست سیستم: جوکر به طرز هنرمندانه‌ای بیماری‌های جهان مدرن را تشخیص می‌دهد

نقدی بر ساخته جنجالی محمد رسول‌اف: «لِرد» جلوه‌گر لگدمال شدن شرافت است

زنان، قتل‌های ناموسی و خانه‌ای که «پدری» نیست

جوکر یک دلقک نیست

شهرهای بی‌تصویر

خانم آبیار ما احمق نیستیم! نگاهی به فیلم شبی که ماه کامل شد

گزارش یک تعظیم

معرفی و نقد فیلم افشاگر از منظر اخلاق رسانه‌ای: چگونه روزنامه‌نگاری تحقیقی می‌تواند جلوی فساد، ج …

«گاندو»؛ صدا و سیمای دولت پنهان

تجربه‌ی‌‌ رهایی زنان در کوه‌های ظفار

فلینیِ افسرده

مصائب «شهرزاد» قصه‌گو

رهگذر نیمه شب؛ «ما بیشتر از کفش، کشور عوض کردیم»

مصاحبه با انیِس واردا

متولد اوین: باید تاریکی را به رسمیت شناخت تا بتوان روشنایی را برگزید

«الیزا و مارسلا» نمایش عشق بین دو زن در اوایل قرن بیستم

بالیوود برای نخستین بار عشق دو زن را به تصویر کشید

نگاهی به فیلم «دیوانه – Unsane 2018» خطوط مغشوش خِرَد و جنون

ما دزد نیستیم، فرهنگی هستیم