بایگانی

نولیبرالیسم عامل تنهائی انسان‌ها

«رزای سرخ از کمون پاریس تا کمون برلین»

نگاهی به کتاب توتالیتاریسم از هانا آرنت

ترانه علیدوستی و «شهروند درجه صفر»

ایران: زوال منابع سنتی قدرت – کسب منابع جدید قدرت (جهانی شدن)

همۀ ما نئولیبرال هستیم

چرا آمارتیا سن را همچنان باید مهم‌ترین منتقد سرمایه‌داری دانست؟

هاشمی رفسنجانی؛تئوریسین جبهه انحصار

بحران هویت و نوستالژی در جهان سیال: دیدگاه‌های زیگمونت باومن

کنکور؛ مافیا یا سامانه‌‌ای برای کنترل؟

زمان چیست و چگونه به دنیا آمد؟

نگاهی به کتاب استالین جوان از سایمون سیبیگ مانتیفوری

چرا کاندید نمایندگی مردم مشهد برای مجلس یازدهم شدم؟

جنبش‌های ضد سیستمی: «مردم» موهوم، پوپولیسم توهم‌زا و سیاست رهایی‌

نفی دمکراسی به نام اقتصاد

نظام ارزشی-فرهنگی نازا

کانت و انگشتهایش – محسن ناطقی

درنگی سنجشگرایانه درباره‌ی نئولیبرالیسم

انقلاب ایران و همسفران ترامپ

خوانش داستان “فتحنامه مغان” اثر هوشنگ گلشیری

هر دو روی یک سکه

سرود رود

“بلوک تاریخی” به عنوان یک مفهوم استراتژیک – گرامشی و استراتژی چپ معاصر

سخنگوئی و رهبری براندازی به شجاعت، پیگیری، پایداری ، و تداوم نیاز دارد،

امر شخصی، سیاسی است

۶ دی ماه، روز دختران انقلاب است

کمونیسم لوکس کاملاً خودکار (یک مانیفست) هارون باستانی

چرا نه خشونت ورزی که خشونت زدایی باید روش مبارزه باشد؟

گره‌گاه تاریخی آبان ۹۸ عرصه‌ی برهنگی است

“خروس می خواند”