Rabeah Razavi Alavi Spring 2018 Iran Tehran_20180320_190031

راهکارهای حمایت از حقوق مولف و مصنف
مقدمه : «هویت واقعی در جهان مجازی »
نویسنده : رابعه رضوی
تهران – ایران

در این مقاله و مقاله های پسین ، قصد دارم به راهکارهایی موثر برای حمایت از حقوق مولف و مصنف نگاهی تازه داشته باشم.
این نوشتارها ادامه کوششی است که همگانمان باید برای نهادینه ساختن فرهنگ احترام به قانون جهانی کپی رایت ، پیشه کنیم.

این که روشهای ساده و موثر کاهش موارد سرقت معنوی و نهادینه ساختن فرهنگ احترام به مالکیت معنوی چیست ؟
این نوشتار حاصل تجربه موارد بسیاری از نقض حقوق مولف و مصنف در باب آثار خود به عنوان آهنگساز و نویسنده ، و به بیان نکوتر در دو بعد ادبی و موسیقایی ماجراست .

موضوعی که بسیار دیر به آن پرداخته ام . تا آنجا که همگان به نام حمایت از کپی رایت ، خود با نقض تمامی ایده هایی که پیشتر از آن سخن گفته بودم ، سوی ماجرا را به سود خویش دگرگون ساختند .

این یک شیوه و روش قدیمی است که گاه سارقان ، لباس حمایت از قانون بپوشند و در لوای حمایت رسانه ای یا مردمی ، از حاصل فکر دیگری ، ردایی بس نامتناسب با اندیشه شان بسازند .

کافی است نوشتارهایی که درباره کپی رایت در سالهای اخیر نوشته شده را بخوانیم تا دریابیم تا چه اندازه خود ، برگرفته از نوشتارهای دیگران است .

بنابراین من بسیار کوشیدم از دیدگاههای خود ، در نوشته هایم بهره جویم . اما تنها دستاوردم ، به سرقت رفتن بیشتر اصطلاحات ، واژگان ، حتی سبک نگارش و روش نگریستنم به موضوعات مرتبط با حقوق مولف و مصنف از یک سو ، و آثارم از سوی دگر بود .

به سادگی تمامی نوشته ها را به نفع خویش مصادره
می کنند . آثار موسیقایی ام را بدون اجازه من ، می ربایند ، در هر وبگاه نا امنی قرار می دهند و در نهایت ، این روزها ، از نام و نشان و برچسب ها نمی گذرند .

حتی نام مرا هم می ربایند . بی شک مخاطبان آنان هرگز درنخواهند یافت رنجی که هنرمند واقعی و صاحب اثر در قبال این خسارت معنوی متحمل می شود تا چه اندازه سنگین و غیرقابل بازگشت است. نویسنده یا خالق اثر نمی تواند ، تمامی عمر گرانمایه خویش را صرف ستیز با سارقان آثار خویش سازد .

لذا تمامی این ربایندگان ، پس از وارد ساختن خسارت جبران ناپذیر مادی و معنوی بر صاحب اثر ، نا اهلانه و گاه حتی در لوای بهانه ای به ظاهر قانونی ، در کمال آرامش ، تک تک واژه ها ، آثارموسیقایی ، تصاویر و … را می ربایند . شاید بپرسیم ، دارایی معنوی یک فرد چه اندازه برای سارقان مهم است . این پرسش می تواند ما را به دلیل اصلی ربایش معنوی یا انگیزه سرقت برساند .نکته ای که معمولا از آن غفلت می شود ، این است که در فضای مجازی مهم ترین موضوع ، هویت صحیح افراد است ، و یک سارق همواره خود را در پس صورتکهای دروغین نهان می کند .

بدشکل ترین نوع سرقت ، شاید ، پوشیدن ردای دیگری باشد . نکته ای که این روزها بارها با آن برخورد کرده ام و بارها قربانی آن شدم این بوده است که بسیاری از ربایندگان معنوی می کوشند ، ردای هویت مرا بپوشند و از نام و نشان من برای انتشار آثار و نوشتار خود استفاده کنند یا با نام خود ، آنچه را متعلق به من است ، منتشر کنند .

بنابراین هر دوسوی این حکایت ، فاجعه بار است . من از افراد متمول جامعه نیستم . اما به یقین اگر این حکایت برای ثروتمندان جامعه رخ دهد ، بی شک خسارات مادی بسیاری به بار می آورد. برای مقدمه باید ، نخست مراقب هویت واقعی خویش در فضای مجازی باشیم .
انبوه انسانهای بی نام و نشان که همسان شما ، در جهان مجازی در ترددند ، می توانند هویت حقیقی شما را مخدوش کنند .

بنابراین نخست بکوشید با واقعی ترین شکل ممکن در این فضا ، حضور یابید . من ، هیچگاه از خود بودن درست همسان آنچه در فضای واقعی هستم نهراسیدم . این بهترین راه اثبات واقعیت وجودی است.
در نوشتار آینده بیشتر این نکات ساده اما مهم را مرور خواهیم کرد.

پ. ن : نویسنده مطالب ، اینجانب ، رابعه رضوی ، صاحب نخستین وبلاگ پارسی زبان درباره جنبش کپی رایت در ایران از سال 1384 در فضای مجازی و پیش از آن در جهان واقعی از سال 1378 به عنوان آهنگساز – نوازنده و نخستین بانوی آوازخوان دهه 1380 خورشیدی در ایران است.

(C)
Rabeah Razavi Alavi
(Asal)
All Rights Reserved