با مرورگر موزیلا Mozilla Firefox و از کامییوتر معمولی این ویدیو قابل استفاده است.
با «آی‌پاد» و Google Chrome و…تمام ویدیو را نمی‌توان شنید.

حدود ۱۰۰ سال از تولد نویسنده و مترجم ارجمند میهن ما و یکی از بنیان‌گذاران کانون نویسندگان ایران، محمود اعتمادزاده (م.ا. به‌آذین) می‌گذرد و من می‌خواهم از او، که در مهر ماه ۱۳۵۶ یکی از سازمان‌دهندگان برگزاری ده شب شعر و سخنرانی در انجمن فرهنگی ایران و آلمان (انستیتو گوته) بود، یاد کنم.
از وصیت نامه او و آفریده‌های ادبی و هنری و اجتماعی اش. از او که معتقد بود وظیفه تک تک ماست که به یک خانه تکانی اساسی دست بزنیم و از خود بیرون بیاییم به دیدار یکدیگر برویم و تا زنده هستیم قدر همدیگر را بدانیم. نگذاریم خرده حقیقتی که به گمان خود به دست آورده ایم ما را از آن کس که در کنارمان ایستاده است جدا کند. دیگری، هرکه باشد، آینه من و توست. اندیشه اش، گفتارش، راه و رسم زندگی اش، مارا به خودمان باز می‌نماید.

به آذین که پیش و بعد از انقلاب با رنج و زندان همنشین بود تا پایان عمر آرمانخواه و عدالت‌طلب باقی ماند هرچند پرونده سازان هر دو رژیم به خیال خود بر او و امثال او لجن پاشیدند و گمان ‌کردند بر آهوان افتاده و زخمی تاختن، «هنر» است…
ادامه مقاله…لطفاً لینک زیر را کلیک کنید:
http://www.hamneshinbahar.net/article.php?text_id=221

سایت همنشین بهار
http://www.hamneshinbahar.net

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)