مقدمه:شخصی سیاسی است.میدونم که خیلی از دوسنام برای حفظ روابط اجتماعی و مطرود نشدن در غربت لایک نمیکنن برای من خیلی این ماجرا اهمیت نداره در طی آنکات نویسی با طنز به مسئله همجنسگرایان و ترانس ها و …و خشونت های واقع به انها پرداختم اما چیزی تغییر نکرد تا دیشب . من از موقعیت یکی از کسانی هستم که مورد خشونت و آزار جنسی هم واقع شدم در اینج

ا ، و این مسئله در زندگی روزمره من تاثیر بسیاری گذاشته است
من در نوامبر سال پیش بصورت عمومی در کانون پناهندگان جلوی دوربین سر مسئله همجنسگرایان و ترانس ها سخنرانی کردم در جمع فعالین برلین و پخش این فیلم باعث شد عده ای بسیاری با چهره من اشنا شوند.پس از ماجرای حمله به خانه سپهر مساکنی عده ای بسیاری از خطرات ماجرا با من صحبت کردن که متاسفانه هیچ تمهیدی برای حفظ امنیت شهری از سوی همراهان و کسانی که برگزارکننده این جلسات بودند دیده نشد و ماجرا با بایکوت حبری و عدم همبستگی مواجه شد.این روزها احساس میکنم دیگر امنیت روانی و حتی جانی در شهر ندارم .بارها با برخورد هموفوب ایرانیان مواجه شدم تا اینکه به چادر پناهندگی رفتم حضور در چادر مشکلاتی فراهم اورد تا شب گذشته در برخوردی در خیابان به وجود امد خبردار شدم ادرس محل زندگی من در چادر پناهندگی پخش شده است!سکوت و برخورد های شخصی و غیر عمومی به اعتراض ما سر امنیت شهری ما من را واداشت که اینجا برای اخرین بنویسم به گمانم همه ی کسانی که تا دیروز فعال در این زمینه بودند مسئول هستند.
در واکنش به برخورد ما و خشونت اعمال شده آقای هژیر پلاسچی پشت سکوتشون من را از فیس بوک بیرون کرده اند.وقتش رسیده که شفاف صحبت کنیم چرا که در این دوره ما سعی کردیم با نوشتن طنز انتقادی و سپهر با نوشتن مقاله پانوشتی بر اسطوره مردانگی و چندین پست دیگر پی گشودن چشم های دوستان بودیم که گویا وقت و زمان خواندن و وارد بحث شدن ندارند.با بالا گرفتن این ماجرا و برخورد خشونت امیز اکتیویستان این حرکت دیگر بحث از کار تئوریک گذشته!خشونت وارد شده به ما جدا از مسائل سیاسی به تن و روح ما شخصا وارد میشود! من اول از همه از سپهر خواهش میکنم ایمیل های خصوصی امده را عمومی کند چرا که ما داریم در یک فضای عمومی و شفاف مبارزه میکنیم.آقای هژیر شما یک سال پیش در کمپین ما همه جا هستیم با ماتیکی بر لب سر هموفوبیا صحبت میکنید چطور این ماجرا وقتی به گروهی که شماها هم در ان فعال هستید وارد میشود سکوت میکنید که این ماجرا شخصی است؟آقای هژیر لطفا یکبار ماتیک بر لب سراغ رفقا و معترضان بروید آیا باز هم حرفتون در کنار رفقای شما مورد اعتنا واقع میشود؟ایا در این وانفسا در برابر خشونت واقع شده من باید از فیس بوک شما بیرون شوم؟
من به شما و گروه ریشه های خیابانی نقد دارم.به خصوص به پژاره حیدری که در روز کریستف استریت دی رفتید بالا بیانیه ریشه های خیابانی را خواندید و درباره وضعیت همجنسگراها و کوییرهای ایرانی .سوال من اینجاست که چطور در اون روز در میان جمعیت دغدغه همجنسگرایان را داشتید ولی در تشکیلات و حرکت ها و رژه های خیابونیتون در وضعیت پناه جویان نه تنها سکوت میکنید در بدابد وضعیت هموفوبیا در برنامه هاتون بلکه غیر مستقیم و غیر عمومی با ما برخورد میکنید و اتفاقا این شما هستید که شخصی برخورد میکنید و لابد میخواهید بگویید چرا ما نیومدیم و فعالیت نکردیم چون که جمع های شما بسته و در خود است و پر از هیرارشی اکنده به هترو سکشوالیته اجباری است . ما برای شما حکم همجنسگرا و شما چپ(نقل به مطلب امین حصوری)شما با این پیش فرض وارد میشوید من در کنار کسایی که دو گوش گوشواره انداختنم مسئلشونه و تبعیض امیز دیگر کار نمیکنم.درباره نظاهرات همجنس گرایان فراموش نکن که مدیراتور برنامه من و سپهر و دعوت کردن که ما به دلیل مشکل فکری که پیش اومد ترجیح دادیم جلوی دوربین نریم و همچنین مسائل دیگر.
پژازه جان مشکل ما با صحبت کردن فقط شما اونجا نیست.مشکل با اینه که چدا اینقدر تناقض.اگر شما مشکل شخصی با ما دارید ایا دلیل میشه که در برابر هموفوبیا در ماجراهای که خوذتون نقش دارید سکوت کنید_من این نوع فعالیت سیاسی رو نمیفهمم . مشکل من فقط یک مشت ادم که با شما کار میکنند و هموفوب راسیست هستن اما جا دارن نیست؟
مشکل من با گذاشتن ورک شاپ تنها حل میشه دوستان!
مشکل نگاه از بالا و هترو سکسیستی هست که ما رو فقط در این غالب جنسیتی قضاوت میکنند و خودشون رو لابد فعال سیاسی !
آقای امین حصوری چرا فکر میکنیر شما چپ هستین و ما همجنسگرا !همجنسگرایی پسوند سیاسی افراد نیست حرف شما رو برگردونم برای نشون دادن هترونرماتیو در این حرف میشود ما چپ هستیم شما هترونرم! کجای دنیا در گروه های سیاسی همجنس گرایی پسوند سیاسی افراد هستن تا زمانی که خود رو چپ بدونن و هر که نقد میکنه تقلیل بدین به همجنس گرا(گرایش جنسی)
شنیدم سپهر خانم ستاره سجادی ایمیل زده که قرار ورک شاپ بزاره و خواسته با هم فکر کنین !(من سپهر نمیفهمم تورو چرا صحبت نمیکنی)خانم ستاره شما به جای ورک شاپ یاد بگیرید ادم ها رو حذف نکنید جلسه سر افغان ها همه دعوت میشن جز ما ؟چطور شد که الان در این بازار همه به فکر ورک شاپ گذاشتن شدن ؟شما اول باید یک ورک شاپ برای مشکلتون با کیر تو کون همجنسگرا که میره انی میشه حل کنین ! چطور شد که توی این چندوقت هیچ کی حرفی نزد حالا که ما ها(نه تنها من و سپهر)وارد ماجرا شدیم همه به این فکر شدن که ورک شاپ بزارن . شما بهتر ورک شاپ رو برای خودت و دوستات بزاری که وقتی کسی رو مرد یا زن هترو نمیبینن نگن که برو جای دیگه تانگو!که مردا لیدر تانگو هستن . شما بهتره ورک شاپ ائل در تجربه ذیسته هاتون بزارین.
خانم عسل اخوان عزیزم دوستم رفیقم من از تو گلایه دارم در این چند ماه که در چادر در کنار رفقایت بودی چرا وقتی این صحنه ها رو میدیدی چیزی ننوشتی؟مگه تو همجنسگرایان پناهنده نمیشناختی اون روزها؟چرا زیر هژمونی مردانه یادی هم نکردی عزیزم گلم.
قیلم ما در کانون پناهندگی سانسور میشه که به لاک دست سپهر یارو گیر داده بود که تو داری چی رو نقد میکنی سر هموفوبیا که ما هزاران شهید در دهه شصت دادیم و تو به چه حقی در این مورد صحبت میکنی ؟ من نمیدونم چرا اما تا در مورد خشونتی که به ما میشه صحبت میکنیم باید پاسخگو قربانی بودن همه عالم باشیم تا خشونت به ما میدسه ما رو متهم به عقده ای و دیوانه میکنند.من نمیدونم در چنین وضیعتی گهی در ایران که ما اصلا نمیتونیم وجود داشته باشیم فاشیستی . اینکه ما به خشونت به خود واکنش نشون میدیم به اینکه تجاوز بهمون میشه چطور یک زن هترو که خودش قربانی مرد سالاری میتونه بیاد بگه شما ناله میکنید یا قربانی گرایی!اری ما قربانی هستیم در جایی که حتی حرکن دست و تن ما شامل مجازات و تمسخر اجتماعی است . قربانی بودن ما بدیهی است؟و افشای چنین برخوردهایی اتفاقا نشون میده که ما از سلطه مردانه بیرون آمدیم و اعتراض میکنیم !افشا میکنیم!از هیچ انگی نمیترسم و پشت اتوریته رفقان مرد سیاسی قایم نمیشیم .شما هم قربانی هستید با تفاوت که ما از انگ و تهدید و طرد شدن نمیترسیم از دست دادن امتیازات سیاسی و وارد میدان میشویم .
تختخواب مت هم سیاسی است!
من از این به بعد با هر برخوردی واکنش نشون میدم و در برابر ریا کاری سیاسی هستم .
مرد سالاری میان ما است . هموفوبیا در ما است
از همه دوستان میخوام که سکوت نکنن بخاطر مصلحت یا روابط اجتماعی چرا که این مسئله شخصی نیست این امنیت شهری ما است ما زمانی که بهای صراحت رو ندیم به هیچ چیز جز بازتولید دورویی و ترس های درونی شده نمیرسیم!در شهر زندگی میکنیم که برای حداقل ازادی های ما فعالین کوییر و زنان عده زیادی خون داده اند.
با تشکر از دئستای خوبم در برلین که در کنارم بودند
پویا

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)