بن‌بست در بن‌بستی به نام حکومت ملایان

وضعیت افلاس و درماندگی حکومت ملایان که بیش از ۴ دهه است بر ایران حکم می‌رانند دیگر بر کسی پنهان نیست و عیان است، به حدی که روزنامه‌های حکومتی از بیان عیان آن و بن‌بست حکومت ملایان دیگر پروایی به خود راه نمی‌دهند.

در ادبیات سیاسی حکومت ایران به خصوص در سال‌های اخیر که زمزمه تغییر و براندازی حکومت ملایان اوج گرفته است، همواره بوق‌های تبلیغاتی و اتاق‌های فکر ارگان‌های اطلاعاتی و امنیتی حاکمیت همواره تلاش می‌کنند که این گزینه را به افکار عمومی و جامعه شهروندی ایران القاء کنند که در صورتی که جامعه ایران رو به انقلابی دیگر کند و قصد براندازی حاکمیت را نماید، ایران در بن‌بستی فرو رفته و دچار جنگ داخلی و موهوماتی از این دست شده و یا سوریه و کره شمالی می‌شود.

نتیجه چنین تبلیغاتی گفته و ناگفته معلوم است و آن این است که به همین بن‌بست و حاکمیت بسازید و سخن دیگر هیچ مگویید.

حال آن که بلایی که ملایان در طول بیش از ۴ دهه حاکمیت خود بر سر ایران و ایرانی آورده‌اند کمتر سخن به میان می‌آورند.

اما دیگر تشت رسوایی ملایان بر زمین افتاده و همگان می‌دانند که سرزمین‌مان تبدیل به شوره‌زار به معنی واقعی آن شده و این حاکمیت به بن‌بست رسیده است.

چه نگاهی گذرا و چه نگاهی عمیق و ژرف‌اندیشانه به وضعیت کنونی سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، محیط زیستی و… ایران بیندازیم بلافاصله مواجه و مصادف می‌شویم با واقعیتی که ذکر شد.

آش این موضوع به اندازه‌یی شور شده است که هر از گاهی رسانه‌های حکومتی نیز انگشت اذعان و اعتراف بر روی این واقعیت می‌گذارند. [اعتراف روزنامه شرق به بن‌بست همه جانبه حکومت]

این بار اما روزنامه حکومتی اعتماد در روز ۱۶ مهر ۱۴۰۲ ذیل عنوان «خطر از آنچه فکر می‌کنید به ما نزدیک‌تر است» به موضوع ویرانی و ویران‌سازی ایران توسط ملایان و بن‌بست مربوط به آن پرداخته است.

این روزنامه حکومتی در ابتدای مطلب خود با به کار بردن واژه‌ی «خطر تمدنی» چنین شروع کرده است که این خطری است که اساس، پایه، حیات تاریخی، موجودیت و سیاسی و فرهنگی یک ملت را مورد تهدید قرار می‌دهد و در مقابل این خطر اساسی تهدیداتی چون تجزیه، اختلافات قوی و قبلیه‌یی و… تقریبا به هیچ انگاشته می‌شوند.

مطلب سپس با استناد به عملکرد حکومت ملایان اشاره داشته است که توسعه‌ی خام‌دستانه، سودجویانه و در تضاد و تعارض با محیط زیست که محور اصلی آن بر سود آنی و فوری بنا شده، توسعه‌یی نه اصولی و بر مبنای تولید و صنعت‌گری و ابتکارات مردم آن آب و خاک که هسته‌اش را کاسبان و دلالان تشکیل می‌دهند.

مطلب سپس ضمن اشاره به برنامه هفتم توسعه دولت رئیسی که در دست بررسی و تصویب است افزوده، این طرحی است که بر اساس ساخت و سازهای بی‌رویه مانند سدها و… بدون توجه و اعتناء به نتایج زیست‌‌محیطی آنها و حضور و دخل تصرف و دخالت مردم ایران ریخته و لاجرم نه تنها توسعه و آبادانی‌یی با خود به همراه نمی‌آورد، بلکه باعث خسران بسیار برای نسل‌های فعلی و آتی ایران نیز می‌شود.

این مطلب در ادامه با ادامه به سیاست‌های دم دستی ملایان مبنی بر خام‌فروشی ثروت‌ها و منابع و معادن کشور، احداث بی‌رویه سدسازی‌ها توسط سپاه پاسداران و دیگر ایادی ملایان، از بین رفتن زمین‌های کشارورزی و خشک‌شدن بسیاری از باغستان‌ها و نخلستان‌های جنوب، از بین رفتن جنگل‌ها و دیگر منابع طبیعی برای ساخت ویلا و سودجویی از آنان اشاره کرده که با ادامه این شیوه به زودی، روزی خواهد رسید که مردم ایران صاحب طبیعتی پایمال شده و سرزمینی برهوت و خالی خواهند شد.

گزارش سپس ضمن اشاره به مقولات فرهنگی ادامه داده است حکومت ملایان نه در زمینه پژوهش و ثبت و گسترش فرهنگ‌های بومی موفق بوده و نه در اعتلای فرهنگ ملی، که نتیجه این بی‌کفایتی و ناکارآمدی نیز باعث به انزوا رفتن استعدادهای ایران و ایرانی و هنرمندانش و بروز تولیدکنندگان بی‌ارزش حکومتی در زمینه فرهنگی و هنری شده است.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)