می‌گویند اعدام چیز مهمی نیست و کسی از آن رنج و درد نمی‌بیند. می‌گویند چنین مردنی بسیار شیرین و بی‌دردسر است و هرگز ساده‌تر از آن نمی‌توان مرد.  اگر چنین است پس این رنج وعذاب شش هفتۀ اخیر و این شور و التهاب یک روزۀ آخر عمر که هرگز جبران نخواهد شد، روزی که در آن واحد هم کند و آهسته می‌گذرد و هم تند و سریع، چه معنی دارد؟ این نردبان عذابی است که به گیوتین منتهی می‌شود چیست؟