فتوای علی خامنه ای در بهمن ماه سال ١٣٨٨در رابطه با منع تولید بمب اتم و یا اینکه استفاده از سلاح های هسته ای حرام است، توهمی بیش نبود و هم اکنون نیز اقدامات فراقانونی حاکمیت ایران که حول محور برنامه هسته ای می چرخد، تماما در راستای فریب افکار عمومی و خریدن وقت صورت می گیرد و این قبیل از اقدامات، برنامه هسته ای ایران را بیش از گذشته خطرناک کرده و مذاکرات برجام را همواره به حاشیه رانده و آنرا پیچیده تر کرده است.

ایران توسط یک رژیم ایدئولوژیک و تمامیت خواه هدایت می شود که اغلب با ادعای توطئه و دسیسه دشمنان خارجی مشکلات خود را توجیه می کند. سران رژیم بی وقفه مدعی هستند که آمریکا و اسراییل و دیگر کشورها علیه حاکمیت ایران توطئه می کنند، و همین ادعا های واهی، رژیم توتالیتر جمهوری اسلامی را برای دستیابی به سلاح اتمی سوق می دهد.

در داخل و طی سال های گذشته تا کنون هم خامنه ای برای بقا و ماندگاری خود، تا حد زیادی منسوبان خود را از گردونه رقابت و دایره حکومتی حذف کرده، از جملە آنان خاتمی (رئیس جمهور پیشین) و همه اصلاح طلبانی که حول وی تجمع کرده بودند؛ همچنین بە اصطلاح محافظه کارانی که به منظور ارتقاء موقعیت و قدرت اقتصادی رژیم به دنبال تعامل دیپلماتیک با غرب بودند، مانند حسن روحانی (رئیس جمهور سابق) یا علی لاریجانی (رئیس سابق مجلس)، امروزه همگی از ورود به راهروهای قدرت منع شده‌اند. این دست از اقدامات رژیم جمهوری اسلامی نشان از درماندگی و عجز دارد و حاکمیت را در فرسوده ترین حالت ممکن قرار داده. بر روی کار آمدن ابراهیم رئیسی، شخصیت سرسپرده و ظالم نظام که هیچ اهمیتی برای حساسیت های غرب قائل نیست، می تواند مهر تاییدی بر این ادعا باشد.

خامنه‌ای و رژیمش برای دستیابی به سلاح هسته‌ای نه تنها میلیاردها دلار هزینه کرده‌اند، بلکه با بی توجهی به تاثیر مخرب تحریم ها بر مردم و اقتصاد ایران و همچنین ناآرامی‌های اجتماعی، همچنان در حال افزایش ظرفیت غنی سازی و همچنین تقویت توانمندی در ساخت سلاح اتمی می باشند. همین مسئله نیز به نوعی یکی از دلایل تاخیر ایران در بازگشت به میز مذاکره می باشد.

حاکمیت ایران همانگونه که پنهان کاری هایش را در زمینه ساخت سلاح اتمی توجیه می کند، در آینده‌ای نزدیک در دست گرفتن سلاح اتمی را نیز توجیه خواهد کرد. علیرغم هشدارهای آژانس بین المللی اتمی، در روزهای گذشته هم یکبار دیگر مدیرکل آژانس به نزدیک شدن رژیم جمهوری اسلامی به “نقطه گریز هسته‌ای” اشاره کرده و گفته: ایران با استفاده از سانتریفیوژهای کارآمد و پیشرفته اقدام به غنی‌سازی بیشتر نموده است. با وجود هشدارهای مکرر، رژیم ایران نظارت آژانس را بر فعالیت های هسته‌ای خود تا حد زیادی محدود کرده و به بازرسان اجازه دسترسی به فیلم‌های ضبط شده توسط دوربین‌های آژانس در مجتمع تسای کرج را نمی دهد.

در این میان، پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای و کنوانسیون های بین المللی برای رژیم جمهوری اسلامی در واقع بی معنی است. زور گویی همچون همیشه برای این حکومت زبان دیپلماسی است. خامنه‌ای اخیرا گفته بود: «هر وقت کارتان را منوط به همکاری با غربی‌ها کردید، شکست خوردید و هر وقت بدون اعتماد به غربی‌ها جلو رفتید و ابتکار عمل کردید، موفق شدید». همانطور که اشاره شد وی غرب را دشمن و بهانه ی خود می داند و به همین دلیل هیچ تمایلی به پیوستن به جامعه جهانی را ندارد.

این رژیم تا به امروز برای نشان دادن قدرت و نفوذ خود در سراسر خاورمیانه به شبه نظامیان شیعه تکیه کرده است. حال برای اطمینان از اینکه او می تواند با غرب، اسرائیل و کشورهای عربی خلیج فارس مقابله کند، به سلاح های بیشتر و قوی تری نیاز دارد و این عوامل توجیهی بر توسعه ی سلاح های کشتار جمعی برای ایران دارد. ایجاد یک ارتش زمینی و هوایی بسیار قوی برای ایران هزینه و نیاز به کمک خارجی زیاد دارد. تکیه بر نیابتی ها در برابر جامعه جهانی، هم خطرناک و پر هزینه است. جمهوری اسلامی اکنون می داند که هژمونی ارزان فقط می تواند از راه بمب اتم حاصل شود!

در این مرحله دیگر هیچ سد معناداری برای بلندپروازی های هسته ای رژیم وجود ندارد. خروج ناگهانی و بدون برنامه نیروهای آمریکایی در افغانستان و یا زمزمه خروج این نیروها از عراق و سخنان بایدن در مورد پایان دادن به “جنگ های ابدی” رژیم ایران را جسورتر از همیشه کرده. هرچند ریسک این بلندپروازی ها بالا است.

علیرغم لطمه بزرگی که تحریم ها به اقتصاد ایران و مردم وارد کرده، اما عطش رژیم جمهوری اسلامی برای بدست آوردن تسلیحات هسته ای را برطرف نکرده است. اقتصاد ایران در حال ورشکستگی می باشد و چنین مسئله‌ای توجه سران رژیم را به خود جلب نمی کند، به خاطر اینکه از دید آنها چرخ سانتریفیوژها بر چرخ اقتصاد کشور برتری دارد. رژیم ایران همواره می گوید می‌خواهد مذاکرات درباره برجام را از سر بگیرد، اما در واقع با ادامه دادن برنامه تسلیحات هسته‌ای خود، از پیشرفت واقعی مذاکرات جلوگیری می کند.

دولت بایدن می تواند با همکاری فرانسه که جدی ترین کشور اروپایی در زمینه پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای می باشد، و یا دیگر کشورها، برای تشکیل یک اجماع بین‌المللی علیه تجارت با ایران گام بردارد و از طرفی دیگر کنگره آمریکا می تواند قوانینی را علیه کسانی که با ایران تجارت می کنند، تصویب کند.

پس از سالها دیپلماسی شکست خورده و تنش های شدید جامعه جهانی با ایران، اکنون باید برای همه روشن شده باشد که دیگر راه حلی برای موضوع هسته‌ای ایران از طریق مذاکره وجود ندارد. اگر امروز اقدامی علیه رژیم ایران صورت نگیرد، تصور ایران مجهز به سلاح اتمی در فردایی نزدیک به واقعیت تبدیل خواهد شد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)