روزی از مهاتما گاندی پرسیدند که آیا هند می تواند پس از استقلال به اندازه ی بریتانیا به رشد و رفاه دست یابد ؟

او در پاسخ با پرسشی خردمندانه گفته بود که بریتانیا برای رشد و رفاه خود نزدیک به نیمی از ذخایر طبیعی را به کار می گیرد، پس کشوری چون هند نیازمند چند سیاره خواهد بود ؟
این پرسش و پاسخ نماد ناسازواره ای ست که خواستِ رشدِ بیکرانِ خطی با ظرفیتهای کران مندِ کره ی آبی رنگ پدید آورده که گوهر بحران زیست بوم به شمار می رود.