مسکو و یانوکوویچ موفق شده بودند رهبران اپوزوسیون را راضی کنند که انتخابات زودرس برگزار شود و مذاکرات با اتحادیه ی اروپا هم دوباره در دستور کار قرار بگیرد (خریدن زمان). ‎رهبران اپوزوسیون برگشتند تا به مردم حاضر در میدان، پیروزی در مذاکرات را اعلام کنند. ‎یک جوان۲۶ ساله، میکروفون را گرفت و با هق هق گریه و خشم فریاد زد:

“رفته اید با دست های خون آلودی که دوستان من را کشته اند، دست داده اید ؟ پیروزی است این ؟”

این جمله ی ساده “ولادیمیر پاراسوییک”، همه ی انقلاب اوکراین بود:

“دستی که آدم بی دفاع کشته، نمی تواند انتخابات عادلانه برگزار کند”.

‎میدان منفجر شد، صدای کلیچکو و دیگران شنیده نشد و ملت هجوم بردند به سمت مجلس، دولت و خانه ی یانوکوویچ…

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)