بیشتر از بیست فعال سیاسی و مدنی در بند که غالبه از اغلیت های قومی هستند به خاطر انتقال به بند ده زندان رجایی شهر دست به اعتصاب غذا زدند خواسته انها بازگشت به بند قبلی است که در انجا محکومیت نا عادلانه خود را سپری میکردند است
باتوجه به گزارش سازمان حقوق بشری برای اهواز بیشتر از 18 نفر از این افراد از 31 جولای سال 2017 در اعتصاب غذا هستند
باتوجه به مدت اعتصاب بدن زندانیان دچار ضعف شدید شدند
بند 10 زندان رجایی شهر یکی از فوق امنیتی ترین بند در میان زندان های جمهوری اسلامی است به گونه ای که 40 دوربین و 60 میکروفن در ان تهبیه شده است حمام و توالت ها نیز به دوربین مجهز هستند
خالد هاردانی، زندانی سیاسی اهوازی رجایی شهر پس از اعتصاب غذا احساس درد شدید شکمی داشت. مقامات زندان از فرستادن او به بیمارستان خودداری می کنند و با تاکید بر این که او باید در درمانگاه زندان درمان شود، مخالفت می کند. در مورد شرایط کلینیک زندان رجایی شهر، کلینیک اساسا یک اتاق با تخت است و بدون هیچ پرستار یا سرپرست.
خالد هاردانی به علت نقض امنیت پرواز، محکوم به اعدام شد، اما پس از شکایت وکلا و خانواده اش درمورد محاکمه او، به زندان زندان محکوم شد. سپس او به مدت 7 سال و شش ماه در تبعید برای اتهامات نامعقول که توسط نیروهای امنیتی ساخته شده بود محکوم شد
حمزه صواری، یکی دیگر از زندانیان اهوازی است که در اعتصاب غذای زندان رجایی شهر است او که متولد 1989 است در سن 16 سالگی همورا با برادرانش دستگیر شدن قصد این برادران تشکیل یه موسسه فرهنگی بود ولی زیر شکنجه وزارت اطلاعات مجبور به پذیرش جرمی شدند که انها را محکوم به مهاربه با خدا و مفسد فی الارض شدند که طی ان دو برادر ان اعدام شدند
حمزه نیز به اعدام محکوم شد، اما حکم کاهش یافت
او در حال حاضر از عفونت جدی و التهاب کلیه رنج می برد و از دریافت مراقبت های پزشکی موثر محروم است
علیرغم تقاضای زندانیان برای بازگشت به بخش قبلی، اما مقامات زندان ایران درخواست او را را رد کردند
ایجاد این قبیل شرایط در زندان از برنامه های شوم جمهوری اسلامی است
شکنجه
شکنجه ی‍کی از روشهای برای به حرف در اوردن و اعتراف گرفتن از متهمان است که در برخی موارد فرد مورد شکنجه قرار گرفته مجبور به پذیرش جرمی میشود که حتی هیچ تصوری از ان در ذهن خود ندارد
شکنجه در بسیار از کشورها ممنوع و کنار گذاشته شده ولی کشور های دیکتاتوری مثل جمهوری اسلامی از این روش موثر همچنان استفاده میکنن که متاسفانه بیشترین بهرهبرداری را از این روش برده.
شکنجه در جمهوری اسلامی فقط به زمان بازجویی محدود نمیشود حکومت از انواع دیگر شکنجه در طول گذراندن زمان محکومیت زندانیان استفاده میکند
انتقال های برنامه ریزی شده
یک:سپری زمان محکومیت بسیار دشوار است مخصوصا ماه های اول” گذر زمان بسیار کند است جو سنگین زندان و غربت حاصل از ورود به محیط جدید بسیار دشوار است ولی پس از مدت زمانی زندانی به محیط خود خو میگیرد و سازگار میشود به گونه که وضعیت بهتر میشود به زبان ساده زندانی عادت میکند
حکومت برنامه ویژه ای در این مورد دارد زمانی که میبیند از بار فشار به زندانی کاسته شده زندانی را به زندان دیگر یا بند دیگر انتقال میدهد این یعنی تکرارهمان ماهای اولیه ازار دهنده این رویه به گفته زندانیان بیار ازار دهنده است
دو:زندانیان سیاسی عموما افرادی با تحصیلات دانشگاهی هستند و با خشونت ضدیت دارند علت زندانی شدنشان فقط بیان عقیده هایشان است ولی زندانیان با جرم های قتل و مواد مخدر عموما افراد با ضریب خشونت بالای هستند ترکیب این دو طیف از زندانی تضاد ایجاد میکند
حکومت از ترکیب برای فشار به زندانیان سیاسی بهره میبرد ماموران با دادن وعده مرخصی یا کمی مواد مخطر زندانیان را تبدیل به اهرم فشار میکنند اهرمی که که در فضای طاقت فرسای زندان برای حکومت بسیار کارکرد دارد
از نمونه تهدیدهای که از جانب این طیف از زندانیان صادر میشود میتوان به قتل\تجاوز\ضرب و شتم اشاره کرد این عمل حکومت نمونه بارز شکنجه است که در طول زمان گذراندن محکومیت بر زندانی اعمال میشود
در زندان های دیگر زندانیان معمولا به طور مخفیانه در داخل زندان تلفن حمل میکنند
تلفنی که با ان میتوانند با خانواده خود ارتباط برقرار کنند عملی که خود یک تسلی در شرایط سخت است ویا با ان اخبار زندان را به بیرون انتقال میدهند
این عمل در بند 10 رجایی شهر با ان شدت امنیت امکان پذیر نیست
جمهوری اسلامی در صدد ان است که زندانیان از نظر روحی درهم شکند

یاداشت>مهدی ماهورام

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)